Cukraczek, zwany też lotnikiem karłowatym, to niewielki torbacz pochodzący z lasów deszczowych Australii, Nowej Gwinei i okolicznych wysp. Jego nazwa pochodzi od upodobania do słodkich pokarmów oraz błony lotnej — patagium — rozpiętej między nadgarstkiem a kostką, umożliwiającej szybowanie między drzewami na odległość nawet 50 metrów. Na grzbiecie nosi wyraźny ciemny pasek biegnący od nosa do nasady ogona.
Charakter
Wybitnie stadne i towarzyskie — w naturze żyją w grupach kilkunastu osobników, dlatego trzymanie pojedynczego zwierzęcia jest niehumanitarne. Przy odpowiedniej socjalizacji potrafią silnie przywiązać się do opiekuna i chętnie spędzają czas w kieszeni bluzy lub w specjalnym woreczku przy ciele człowieka. Sfrustrowane lub zaniedbane osobniki stają się głośne i agresywne.
Pielęgnacja
Klatka minimum 90×60×120 cm z małymi oczkami siatki, wyposażona w gałęzie, liny i skrytki do spania. Temperatura 22–27°C. Dieta złożona: mieszanki proteinowe (BML lub TPG), owoce, warzywa i żywe owady. Aktywne nocą — interakcje najlepiej planować wieczorami.
Zdrowie
Lipemia (nadmiar tłuszczu we krwi) z nieodpowiedniej diety opartej na samych owocach. Niedobory wapnia prowadzą do metabolicznej choroby kości — paraliż tylnych kończyn. Stres osłabia układ odpornościowy i może wywoływać samookaleczanie.
Hodowla i wychowanie
Dla doświadczonych hodowców egzotyków poświęcających zwierzętom czas każdego wieczoru. Poziom trudności: wysoki. Wymaga minimum pary, złożonej diety i weterynarza znającego torbacze. Nie polecany dla początkujących.