Jeż europejski (Erinaceus europaeus) to jeden z cenniejszych gości w ogrodzie — zjada ślimaki, owady i gryzonie jak naturalny środek ochrony roślin. Niestety wiele osobników wymaga pomocy lub wpada w niebezpieczeństwa stworzone przez człowieka. Poradnik podpowiada jak stworzyć jeżowi przyjazne warunki i kiedy interweniować.
Charakter
Samotniczy i nocny — aktywny od zmierzchu do świtu, kwiecień–październik. Pokonuje kilka km na dobę. Zwinięty w kulę jest niemal bezpieczny wobec drapieżników, ale bezradny wobec maszyn ogrodniczych i ruchu drogowego.
Pielęgnacja
W ogrodzie: stos gałęzi lub kompost (legowisko), przejście w ogrodzeniu (13×13 cm), wyłączenie silnikowych narzędzi po zmierzchu. Podawać: woda w płaskim naczyniu, karma mokra dla kotów lub psów (bez zbóż, bez ryb). NIE podawać: mleko (nietolerancja laktozy), chleb, słodycze.
Zdrowie
Kleszcze (setki na jednym osobniku — norma, nie panikować). Świerzb (masowe gubienie kolców) — sygnał do przekazania do rehabilitacji. Jeż chory: biega w dzień, leży na boku, ekstremalnie chudy, zaburzenia równowagi.
Hodowla i wychowanie
Jeż europejski jest gatunkiem chronionym w Polsce — nie wolno trzymać go w domu. Pomoc polega na tworzeniu przyjaznego środowiska. Przy jeżu wymagającym pomocy: kontakt z ośrodkiem rehabilitacji dzikich zwierząt lub TOZ. Przetrzymywanie bez zgody służb weterynaryjnych niezgodne z prawem.