Wielkoszczur gambijski to jeden z największych gryzoni Afryki, należący do rodziny myszowatych mimo nazwy. Ma wydłużony pysk, duże uszy i długi, częściowo nagi ogon. Słynie z wyjątkowo czułego węchu, dzięki któremu jest szkolony do wykrywania min lądowych i bakterii gruźlicy.
Charakter
Inteligentny, ciekawski i przy wczesnej socjalizacji bardzo kontaktowy. Aktywny głównie o zmierzchu i nocą, potrafi nauczyć się reagować na imię i wykonywać proste polecenia. Bez kontaktu z człowiekiem szybko dziczeje.
Wielkość
Długość ciała 25-45 cm, z ogonem nawet do 90 cm całkowitej długości, masa od 1 do ponad 1,4 kg.
Pielęgnacja
Potrzebuje bardzo dużej, wysokiej klatki lub dedykowanego pomieszczenia z możliwością wspinania i kopania. Dieta to mieszanka ziaren, warzyw, owoców i dodatku białka. Wymaga codziennego ruchu poza klatką oraz bogatego środowiska.
Zdrowie
Skłonny do otyłości przy zbyt kalorycznej diecie, narażony na choroby układu oddechowego i urazy ogona. Przy dobrej opiece dożywa 5-8 lat, znacznie dłużej niż popularny szczur wędrowny.
Hodowla
Rozród w warunkach domowych rzadki i trudny; samice mogą wydawać kilka miotów rocznie po kilka młodych. Wymaga przestrzeni i doświadczenia.
Ciekawostka
Organizacje saperskie wykorzystują te gryzonie jako tzw. HeroRATs, ponieważ są zbyt lekkie, by zdetonować minę, a wykrywają ją szybciej niż detektor metalu.
Źródło: dane o rodzaju Cricetomys; materiały organizacji wykorzystujących szczury saperskie