Chomik Roborowskiego to najmniejszy z chomików hodowanych w domach, pochodzący z piaszczystych pustyń Mongolii i północnych Chin. Ma piaskowobrązowe futro z charakterystycznymi białymi "brewkami" nad oczami i jasnym brzuchem, bez ciemnej pręgi grzbietowej. Słynie z niezwykłej szybkości i energii. Jest to gatunek bardziej do obserwacji niż do brania na ręce, idealny dla osób, które chcą podziwiać naturalne zachowania gryzonia.
Charakter
Niezwykle szybki, płochliwy i trudny do oswojenia. Rzadko gryzie, ale błyskawicznie ucieka. Najlepiej czuje się w jednopłciowych grupkach trzymanych od młodości w odpowiednio dużej przestrzeni.
Wielkość
Długość 4-5 cm, masa 20-25 g — to naprawdę miniaturowy gryzoń.
Pielęgnacja
Konieczne akwaterrarium lub klatka o bardzo gęstych prętach, gruba warstwa podłoża, dużo piasku do kąpieli, mały kołowrotek. Ze względu na rozmiar łatwo ucieka i znika w szczelinach.
Zdrowie
Generalnie wytrzymały, ale wrażliwy na stres i nieodpowiednie warunki. Problemy typowe dla chomików: guzy u starszych osobników, choroby zębów.
Hodowla
Trudniejsza niż u innych chomików — pary bywają niezgodne. Ciąża około 22-30 dni, mioty zwykle 4-6 młodych, które są bardzo drobne.
Ciekawostka
Dystans, jaki chomik Roborowskiego pokonuje nocą na kołowrotku, może odpowiadać kilku kilometrom — proporcjonalnie do rozmiaru to jeden z najbardziej wytrwałych biegaczy wśród gryzoni.
Źródło: opracowanie własne na podstawie wiedzy o Phodopus roborovskii; przewodniki hodowlane