Myszoskoczek mongolski to pustynny gryzoń ze stepów Mongolii i północnych Chin, ceniony za czystość, towarzyskość i niski zapach. Ma długi, owłosiony ogon zakończony kępką, mocne tylne nogi przystosowane do skakania i ciekawski charakter. Jako zwierzę pustynne pije mało wody i wydala niewiele moczu, co czyni go jednym z najmniej uciążliwych zapachowo gryzoni domowych. Hoduje się go w wielu odmianach barwnych.
Charakter
Towarzyski, aktywny w dzień i w nocy, ciekawski, rzadko gryzie. Wymaga towarzystwa — najlepiej żyje w parach lub małych jednopłciowych grupach. Uwielbia kopać i budować tunele.
Wielkość
Długość ciała 10-13 cm plus ogon podobnej długości, masa 70-110 g.
Pielęgnacja
Najlepsze jest wysokie akwaterrarium z grubą (kilkanaście cm) warstwą podłoża do kopania tuneli, kąpiel piaskowa, kołowrotek bez szczebli. Dieta ziarnista, niewiele tłustych nasion.
Zdrowie
Skłonność do napadów padaczkopodobnych (zwykle łagodnych), guzów gruczołu Hardera wokół nosa oraz urazów ogona — nigdy nie wolno chwytać myszoskoczka za ogon. Żyje 3-4 lata.
Hodowla
Tworzy trwałe pary monogamiczne. Ciąża 24-26 dni, mioty 4-6 młodych. Oboje rodzice opiekują się potomstwem.
Ciekawostka
Myszoskoczki "tupią" tylnymi łapkami, by ostrzegać partnera lub sygnalizować pobudzenie — to forma komunikacji wibracyjnej.
Źródło: opracowanie własne na podstawie wiedzy o Meriones unguiculatus; przewodniki hodowlane