Świnka morska, czyli kawia domowa, to łagodny, roślinożerny gryzoń pochodzący z Andów, gdzie była udomowiona przez tysiące lat. Mimo nazwy nie ma nic wspólnego z morzem ani świniami. Hoduje się ją w wielu odmianach okrywy: gładkowłosej (krótkie, przylegające futro), abisyńskiej (futro w charakterystyczne rozetki), peruwiańskiej (bardzo długie, jedwabiste włosy) oraz w odmianach bezwłosych. To zwierzę głosowe, komunikujące się gwizdami, pomrukami i charakterystycznym "wuiii" na widok jedzenia.
Charakter
Spokojna, łagodna, rzadko gryzie. Bardzo towarzyska — wymaga towarzystwa innej świnki. Płochliwa, ale przy regularnym kontakcie ufna i przywiązana do opiekuna.
Wielkość
Długość 20-35 cm, masa 700-1200 g.
Pielęgnacja
Duża klatka na podłodze (świnki nie wspinają się), stały dostęp do siana, świeże warzywa bogate w witaminę C, którą musi dostarczać dieta, bo świnka jej nie syntetyzuje. Odmiany długowłose wymagają regularnego czesania.
Zdrowie
Częste problemy to niedobór witaminy C (gnilec), przerost zębów, kamica moczowa, choroby układu oddechowego i grzybice skóry. Żyje 5-8 lat.
Hodowla
Ciąża długa, 59-72 dni; młode rodzą się rozwinięte, owłosione i widzące. Mioty 1-6 młodych. Samicę należy kryć przed 7-8 miesiącem życia, później kości miednicy zrastają się i poród grozi powikłaniami.
Ciekawostka
Młode świnki morskie już kilka godzin po urodzeniu potrafią biegać i skubać warzywa — to zwierzęta zagniazdownikowe.
Źródło: opracowanie własne na podstawie wiedzy o Cavia porcellus; przewodniki hodowlane