Konik islandzki to jedna z najstarszych i najczystszych ras na świecie — jego przodkowie przybyli z Norwegami na Islandię ponad tysiąc lat temu, a od tamtej pory rasa rozwijała się w izolacji, bez domieszki obcej krwi. Prawo islandzkie zabrania importu koni na wyspę, a raz wywieziony koń nie może już wrócić. Mimo niewielkich rozmiarów jest traktowany i użytkowany jak koń. Gęsta, dwuwarstwowa sierść chroni go przed arktycznym mrozem.
| Pochodzenie | Islandia |
|---|---|
| Długość życia | 25–30 lat |
| Wysokość | 130–145 cm |
| Waga | 330–380 kg |
| Umaszczenie | Wszelkie odmiany |
| Chód charakterystyczny | Tölt, Pass (5 chodów) |
| Temperament | Odważny, wytrzymały, przyjazny |
| Zastosowanie | Turystyka konna, wyścigi tölt, rekreacja |
Charakter
Inteligentny, odważny i zaskakująco pewny siebie jak na swoje rozmiary. Dobrze znosi trudny teren i zmienne warunki atmosferyczne. Jest przywiązany do jeźdźca i chętny do współpracy, choć potrafi być uparty.
Pielęgnacja
Bardzo gęsta sierść wymaga intensywnego szczotkowania, szczególnie w czasie linienia. Kopyta są wyjątkowo twarde i rzadko wymagają podkuwania. Rasa jest przystosowana do skromnej diety — łatwo przybiera na wadze przy bujnych pastwiskach.
Zdrowie
Ogólnie bardzo zdrowa i długowieczna rasa. Główne zagrożenie to ochwat przy zbyt bogatej paszy.
Hodowla i wychowanie
Doskonały koń dla rodzin z dziećmi, seniorów i osób szukających spokojnego towarzysza do rekreacyjnych wyjazdów w teren. Wymaga mniej paszy niż duże konie, ale potrzebuje towarzystwa innych koni i przestrzeni do ruchu.