Polska rasa konia gorącokrwistego, hodowana od XIX wieku na Śląsku poprzez krzyżowanie miejscowych klaczy z ogierami oldenburskimi i hanowerskimi. Reprezentuje typ szlachetnego konia użytkowo-wierzchowego, łączącego elegancję z siłą. Wpisany do polskiej księgi stadnej, jest jedną z rodzimych ras objętych programem ochrony.
Charakter
Zrównoważony, chętny do pracy i łatwy w obsłudze — dobrze znosi pracę zarówno pod siodłem, jak i w zaprzęgu. Odpowiedni dla jeźdźców średniozaawansowanych; sprawdza się w sporcie amatorskim i rekreacji.
Pielęgnacja
Wymaga regularnej diety opartej na dobrym sianie i paszy treściwej dostosowanej do poziomu aktywności. Sierść gęsta, kopyta duże i mocne, wymagające kucia co 6–8 tygodni.
Zdrowie
Rasa ogólnie zdrowa, jednak przy nadmiernej tuszy może rozwinąć problemy ze stawami i więzadłami. Zalecana regularna profilaktyka przeciwpasożytnicza i stomatologiczna.
Hodowla i wychowanie
Wymaga przestronnego boksu o wymiarach co najmniej 4×4 m oraz regularnego dostępu do padoku. Ze względu na masę ciała potrzebuje solidnej infrastruktury stajniowej.