Konie zimnokrwiste to grupa potężnych, spokojnych ras roboczych, hodowanych przede wszystkim do ciężkiej pracy pociągowej w rolnictwie i leśnictwie. W Polsce najbardziej rozpowszechniony jest koń zimnokrwisty (typu sztumskiego i sokólskiego), oparty na dolewie krwi belgijskiej, ardeńskiej i reńsko-niemieckiej. Charakteryzuje się masywną, krępą budową, szeroką klatką piersiową, krótkimi, mocnymi kończynami i ogromną siłą uciągu. Mimo potężnej postury są to konie wyjątkowo łagodne i powolne w reakcjach.
Charakter
Konie zimnokrwiste słyną z flegmatycznego, dobrodusznego usposobienia, cierpliwości i opanowania. Są niezwykle przywiązane do człowieka, posłuszne i bezpieczne, dlatego coraz częściej wykorzystuje się je także w hipoterapii i rekreacji.
Wielkość
Wzrost w kłębie wynosi zazwyczaj 150-165 cm, ale masa ciała jest ogromna — od 700 do nawet ponad 1000 kg. Budowa jest masywna, z grubym kośćcem i potężnym umięśnieniem.
Pielęgnacja
Wymagają regularnej pielęgnacji szczotek na kończynach (gęste włosy mogą sprzyjać podrażnieniom skóry, tzw. gruda). Kopyta są duże i wymagają częstej kontroli. Poza tym opieka jest standardowa, choć skala zwierzęcia wymaga odpowiednich warunków.
Zdrowie
Predyspozycje obejmują grudę (zapalenie skóry pęcin), schorzenia kopyt oraz problemy metaboliczne przy nadmiernym żywieniu. Ze względu na masę ważna jest dbałość o stawy.
Hodowla
Hodowla w Polsce jest liczna i prowadzona pod nadzorem Polskiego Związku Hodowców Koni, częściowo niestety także z przeznaczeniem rzeźnym, choć rośnie zainteresowanie ich rolą rekreacyjną i pociągową.
Ciekawostka
Najsilniejsze konie zimnokrwiste potrafią uciągnąć ładunek wielokrotnie przewyższający ich własną masę, dawniej zastępując całe zespoły robotników przy najcięższych pracach.
Źródło: Polski Związek Hodowców Koni; Instytut Zootechniki PIB