| Pochodzenie | Polska (prymitywna rasa) |
|---|---|
| Wysokość | 130–140 cm |
| Waga | 250–350 kg |
| Typ | Prymitywny, stepowy |
| Maść | Myszata (najczęściej) |
| Temperament | Spokojny, wytrzymały, odporny |
| Zastosowanie | Hipoterapia, turystyka, hodowla zachowawcza |
Konik polski to rdzenna polska rasa konika prymitywnego, wywodząca się od dzikiego tarpana. Charakteryzuje się myszatą maścią z ciemną pręgą grzbietową. Objęty jest ścisłą ochroną genetyczną i wykorzystywany w czynnej ochronie przyrody.
Charakter
Spokojny, wytrzymały i bardzo odporny psychicznie. Koniki polskie są łagodne, samodzielne i doskonale radzą sobie w warunkach półdzikich.
Wielkość
Wzrost w kłębie 130-140 cm, masa 350-400 kg. Budowa mocna, krępa, z krótkimi nogami i twardymi kopytami.
Pielęgnacja
Bardzo niewymagający. Gęsta sierść chroni przed zimnem, więc głównie wymaga okresowej kontroli kopyt i czyszczenia. Idealny do hodowli pastwiskowej.
Zdrowie
Wyjątkowo zdrowa i odporna rasa. Przy nadmiarze paszy łatwo się tuczy, co grozi ochwatem.
Hodowla
Hodowany zarówno w stajniach, jak i w rezerwatach (np. Roztocze, Popielno), gdzie żyje w warunkach półdzikich przez cały rok.
Ciekawostka
Koniki polskie wypasane są celowo na obszarach chronionych, gdzie naturalnie utrzymują bioróżnorodność łąk i mokradeł.
Źródło: Polski Związek Hodowców Koni, programy ochrony zasobów genetycznych