Brytyjski długowłosy to półdługowłosa odmiana brytyjczyka, łącząca krępą, zaokrągloną sylwetkę z miękkim, dłuższym futrem. Dawniej traktowany jako wariant brytyjskiego krótkowłosego, dziś coraz częściej uznawany za odrębną rasę. Łączy pluszowy wygląd z dostojnym charakterem.
Charakter
Spokojny, opanowany i niezależny, podobnie jak krótkowłosy kuzyn. Przyjazny, ale nie nachalny; dobrze toleruje samotność i ceni domowy spokój.
Wielkość
Średni do dużego; samce 5-8 kg, samice 4-6 kg.
Pielęgnacja
Dłuższe futro wymaga czesania 2-3 razy w tygodniu, by uniknąć kołtunów, częściej w okresie linienia.
Zdrowie
Predyspozycje takie jak u brytyjczyka krótkowłosego: kardiomiopatia przerostowa (HCM), wielotorbielowatość nerek (PKD), skłonność do nadwagi.
Hodowla
Rasa łatwa w utrzymaniu poza większymi wymaganiami pielęgnacyjnymi futra. Dobrze znosi życie w mieszkaniu.
Ciekawostka
Gen półdługiego włosa pochodzi prawdopodobnie z dawnych krzyżówek brytyjczyka z persami, prowadzonych po wojnie dla odbudowy rasy.
Źródło: Standardy felinologiczne oraz ogólnodostępne kompendia o rasach kotów