Kot burmski wywodzi się od kotki o imieniu Wong Mau, sprowadzonej do USA z Birmy w latach trzydziestych dwudziestego wieku, którą skrzyżowano z syjamem. Powstała rasa o krępej, muskularnej budowie i błyszczącym, krótkim futrze. Wyróżnia się dwie linie: amerykańską (bardziej krępą) i europejską (smuklejszą).
Charakter
Niezwykle przywiązany do człowieka, towarzyski i czuły. Burma chętnie siedzi na kolanach, jest gadatliwa, lecz subtelniejsza niż syjam. Inteligentna i ciekawska, źle znosi długą samotność.
Wielkość
Średniej wielkości, ale zaskakująco ciężka - "cegła owinięta w jedwab". Waga od 3 do 6 kilogramów.
Pielęgnacja
Bardzo prosta - krótkie, przylegające futro wymaga jedynie okazjonalnego polerowania.
Zdrowie
Linia amerykańska bywa obciążona wadą czaszki (burmese head defect), ponadto cukrzyca, hipokaliemia oraz syndrom płaskiej klatki piersiowej u kociąt.
Hodowla
Linie amerykańska i europejska prowadzone są oddzielnie. Dobór par wymaga uwagi z powodu wad genetycznych w linii amerykańskiej.
Ciekawostka
Wszystkie współczesne koty burmskie wywodzą się od jednej kotki - Wong Mau, którą uważa się za matkę całej rasy.
Źródło: The Cat Fanciers' Association (cfa.org), Governing Council of the Cat Fancy (gccfcats.org)