Jedna z najstarszych naturalnych ras świata, ukształtowana przez stulecia w centralnej Turcji — pierwsze wzmianki pisemne o angorach sięgają XVI wieku, gdy trafiły na dwory europejskich władców jako egzotyczne dary dyplomatyczne. To smukły, elegancki kot o długiej, jedwabistej sierści pozbawionej gęstego podszerstka. Najczęściej kojarzony z białym umaszczeniem, choć rasa występuje w wielu kolorach.
| Pochodzenie | Turcja (Ankara) |
|---|---|
| Długość życia | 12–18 lat |
| Waga | 2,5–5 kg |
| Wielkość | Średnia |
| Sierść | Długa, jedwabista, bez podszycia |
| Umaszczenie | Biały (oryginalny), różnorodne |
| Aktywność | Wysoka |
| Przyjazność dla dzieci | Dobra |
Charakter
Inteligentny, ciekawski i niezwykle żywiołowy — w grupie kotów często to właśnie angora obejmuje przywództwo. Nawiązuje głębokie relacje z opiekunami, jest czuły, lecz zachowuje też pewną niezależność. Z dziećmi i innymi zwierzętami radzi sobie dobrze, pod warunkiem że ma własną przestrzeń.
Pielęgnacja
Sierść mimo długości jest stosunkowo łatwa w pielęgnacji dzięki brakowi podszerstka — szczotkowanie dwa razy w tygodniu zapobiega kołtunom. Kąpiele kilka razy w roku.
Zdrowie
Białe koty tureckich angor z niebieskimi lub różnobarwnymi oczami mogą być obciążone genetyczną głuchotą. Znane też przypadki kardiomiopatii przerostowej — zalecane badanie echo serca.
Hodowla i wychowanie
Aktywny i pomysłowy — potrzebuje zajęcia, inaczej wynajduje własną rozrywkę kosztem domowych sprzętów. Polecany dla osób, które chcą prawdziwego partnerskiego kota. Może żyć zarówno w mieszkaniu, jak i domu z ogrodem.