Rasa wywodzi się z rejonu jeziora Van w Turcji, gdzie żyła od stuleci jako kot półdziki. Do Europy sprowadzono ją w latach 50. XX wieku, a jej charakterystyczny wzór — białe ciało z kolorowymi plamami ograniczonymi do głowy i ogona — nosi dziś nazwę wzoru "van". To duży, muskularna kot o półdługiej sierści pozbawionej podszerstka, co sprawia, że jest jedwabista w dotyku.
| Masa ciała | 4–8 kg (samce większe) |
|---|---|
| Długość ciała | 50–60 cm |
| Długość życia | 13–17 lat |
Charakter
Niezależny, energiczny i zaskakująco aktywny jak na dużego kota. Z rodziną bywa czuły i lojalny, lecz na kontakt fizyczny pozwala wtedy, gdy sam tego chce. Z dziećmi znosi się dobrze pod warunkiem wzajemnego szacunku, lecz w towarzystwie innych kotów bywa dominujący.
Pielęgnacja
Jedwabista sierść bez podszerstka prawie się nie kołtuni — wystarczy tygodniowe czesanie. Uszy i zęby wymagają regularnej kontroli. Kąpiele dobrze znosi — w odróżnieniu od większości kotów.
Zdrowie
Rasa uznawana za twardą i odporną, bez wyraźnych predyspozycji rasowych. Możliwa kardiomiopatia przerostowa w starszym wieku.
Hodowla i wychowanie
Wymaga przestrzeni i możliwości wyładowania energii — nie jest polecany do małych mieszkań bez ogrodu. Idealny dla aktywnych osób z domem z ogrodem. Nie znosi nudy i ograniczeń.