Rasa wywodzi się z Wyspy Man — małej wyspy na Morzu Irlandzkim między Wielką Brytanią a Irlandią. Charakterystyczny brak ogona lub jego silne skrócenie jest wynikiem naturalnej mutacji genetycznej, która utrwaliła się w izolowanej populacji. Budowa ciała jest zaokrąglona, zwarta, z tylnymi łapami wyraźnie dłuższymi od przednich, co nadaje kotu charakterystyczny kłusujący chód.
| Pochodzenie | Wyspa Man (Wielka Brytania) |
|---|---|
| Długość życia | 14–18 lat |
| Waga | 3,5–5,5 kg |
| Wielkość | Średnia |
| Sierść | Krótka lub półdługa |
| Umaszczenie | Różnorodne |
| Aktywność | Średnia |
| Przyjazność dla dzieci | Bardzo dobra |
Charakter
Łagodny, inteligentny i wyjątkowo lojalny. Mocno przywiązuje się do swojego opiekuna — bywa porównywany do psa ze względu na skłonność do chodzenia w ślad za człowiekiem. Dobrze odnajduje się z dziećmi i innymi zwierzętami. Jest odważny i lubi zabawę.
Pielęgnacja
Występuje w wersji krótkowłosej (Manx) i półdługowłosej (Cymric). Krótkowłose wymagają minimalnej pielęgnacji, długowłose — czesania 2–3 razy w tygodniu. Kąpiele sporadyczne.
Zdrowie
Mutacja odpowiedzialna za brak ogona może w skrajnych przypadkach prowadzić do tzw. syndromu Manx — wad kręgosłupa, problemów z pęcherzem i układem pokarmowym. Odpowiedzialni hodowcy nie krzyżują dwóch bezogonowych osobników, by zmniejszyć ryzyko.
Hodowla i wychowanie
Dobrze sprawdza się w mieszkaniu i domu. Aktywny, ale nie nadmiernie wymagający. Polecany rodzinom, osobom samotnym oraz tym, którzy cenią sobie lojalnego i kontaktowego towarzysza.