| Pochodzenie | Norwegia |
|---|---|
| Długość życia | 14–16 lat |
| Waga | 3,5–9 kg |
| Wielkość | Duża |
| Sierść | Długa, wodoodporna |
| Umaszczenie | Różnorodne |
| Aktywność | Wysoka |
| Przyjazność dla dzieci | Bardzo dobra |
Norweski kot leśny to duża, krzepka rasa przystosowana do surowego skandynawskiego klimatu, o gęstym, wodoodpornym, dwuwarstwowym futrze. Imponująca kryza i puszysty ogon podkreślają jego dziką urodę. To naturalny, niemodyfikowany przez człowieka typ kota.
Charakter
Spokojny, zrównoważony i przyjazny, a zarazem niezależny. Lubi towarzystwo, ale nie jest nachalny. Wytrawny wspinacz i myśliwy, ceni możliwość eksploracji.
Wielkość
Duży; samce 5-9 kg, samice 4-6 kg. Sylwetka mocna i wysokonożna.
Pielęgnacja
Gęste futro wymaga czesania 1-2 razy w tygodniu, intensywniej podczas sezonowej zmiany sierści (znaczne linienie wiosną).
Zdrowie
Predyspozycje do kardiomiopatii przerostowej (HCM), choroby spichrzeniowej glikogenu typu IV (GSD IV) oraz dysplazji bioder.
Hodowla
Rasa wytrzymała i odporna; dobrze toleruje chłód. Wolno dojrzewa, pełnię urody osiąga po 4-5 latach.
Ciekawostka
W mitologii nordyckiej wielkie koty leśne miały ciągnąć rydwan bogini Freji.
Źródło: Standardy felinologiczne oraz ogólnodostępne źródła o rasach naturalnych