Rasa wyodrębniona w 1994 roku przez część hodowców Ragdolla, którzy chcieli rozszerzyć paletę barw i wzorów okrywy włosowej. Ragamuffin jest spokrewniony z Ragdollem, ale uznawany za odrębną rasę o nieco innej budowie — bardziej zaokrąglonej głowie, szerszej klatce piersiowej i jeszcze gęstszej, pluszowej sierści. Oczy mogą mieć dowolny kolor i są zazwyczaj duże i wyraziste.
| Pochodzenie | USA |
|---|---|
| Długość życia | 12–16 lat |
| Waga | 4,5–9 kg |
| Wielkość | Duża |
| Sierść | Długa, jedwabista |
| Umaszczenie | Różnorodne |
| Aktywność | Niska–średnia |
| Przyjazność dla dzieci | Bardzo dobra |
Charakter
Wyjątkowo łagodny, cierpliwy i oddany. Chętnie przebywa na kolanach właściciela i toleruje noszenie na rękach. Dobrze znosi towarzystwo dzieci i innych zwierząt. Aktywnie poszukuje kontaktu z człowiekiem, jest mało konfliktowy.
Pielęgnacja
Gęsta, jedwabista sierść nie skleja się w kołtuny tak łatwo jak mogłoby się wydawać. Wystarczy czesanie 2 razy w tygodniu. Kąpiele wskazane co kilka miesięcy — kot zazwyczaj je dobrze toleruje.
Zdrowie
Podobnie jak Ragdoll, Ragamuffin ma predyspozycje do kardiomiopatii przerostowej (HCM) oraz wielotorbielowatości nerek (PKD). Zalecane regularne badania echokardiograficzne i genetyczne.
Hodowla i wychowanie
Typowy kot mieszkaniowy — nie wykazuje potrzeby wychodzenia na zewnątrz i źle znosi długotrwałą samotność. Polecany rodzinom z dziećmi, seniorom oraz osobom pracującym zdalnie.