Brak artykułów w tej kategorii.

Chrząszcze kwiatowe Pachnoda (Pachnoda spp.)

2026-06-20

Żuki z rodzaju Pachnoda należą do rodziny żukowatych (Cetoniidae) i pochodzą z Afryki Subsaharyjskiej, gdzie zasiedlają sawanny i tereny leśno-stepowe. Osiągają zazwyczaj 2–3 cm i zachwycają różnorodnością ubarwienia — żółto-czarne, pomarańczowe, brązowo-złote i kremowe z kontrastowymi wzorami. Najpopularniejszy w hodowli jest Pachnoda marginata peregrina.

Charakter

Spokojne i praktycznie bezbronne — nie gryzą, nie wydzielają drażniących substancji. Dorosłe bardzo aktywne w ciągu dnia, chętnie latają i pełzają po roślinach. Larwy prowadzą podziemny tryb życia, wyjątkowo odporne.

Pielęgnacja

Terrarium z wentylacją, temperatura 24–30°C, umiarkowana wilgotność. Karmienie dorosłych: dojrzałe owoce (banan, mango, melon), nektar, płatki kwiatów. Larwy w próchnicy i ziemi liściastej (1:1) na głębokości min. 15–20 cm, lekko wilgotne. Wymiana owoców co 1–2 dni.

Zdrowie

Odporny gatunek. Gnilne grzyby w podłożu larw przy zbyt mokrym substracie. Dorosłe mogą padać przy braku wody i świeżego pokarmu.

Hodowla i wychowanie

Jeden z najlepszych gatunków dla początkujących. Poziom trudności: niski. Tani, bez specjalistycznego sprzętu. Polecany dzieciom pod nadzorem. Kolonia szybko się rozrasta.

Ciekawostka: Larwy Pachnoda są tak wartościowe odżywczo, że hoduje się je celowo jako pokarm żywy dla gadów — a same chrząszcze podczas zagrożenia często kontynuują jedzenie owocu, zupełnie ignorując napastnika.