Messor barbarus to gatunek mrówki żniwiarki zamieszkujący tereny śródziemnomorskie, półsuche łąki i stepowe obszary Półwyspu Iberyjskiego oraz Afryki Północnej. Kolonia żyje w podziemnych gniazdach i specjalizuje się w zbieraniu nasion, które magazynuje w komorach ziarnowych. Robotnice są wyraźnie zróżnicowane wielkościowo — od drobnych minorek po potężne macrogyny z wydatnymi głowami zdolnymi do kruszenia twardych ziaren.
Charakter
Kolonia pracowita, dobrze zorganizowana i fascynująca do obserwacji. Mrówki komunikują się feromonami, tworzą szlaki marszowe i samodzielnie zarządzają magazynami. Nie są agresywne wobec opiekuna, choć duże robotnice mogą szczypać przy kontakcie.
Pielęgnacja
Formikarium z areną i gniazdem (np. z gipsu lub akrylu). Temperatura w gnieździe 24–28°C. Wilgotność w komorze wilgotnej 60–70%, reszta sucha. Dieta: nasiona (proso, len, mak, sezam), uzupełniana białkiem — martwe owady, kawałki mięsa lub jajko na twardo co kilka dni.
Zdrowie
Gatunek odporny i niewymagający. Zagrożenia: roztocza przy zbyt wysokiej wilgotności, grzyby na niezjedzonej karmie, ucieczki przez nieszczelne połączenia. Formikarium powinno być regularnie oczyszczane z odpadów.
Hodowla i wychowanie
Jeden z najlepszych gatunków dla początkujących myrmekofili. Poziom trudności: niski do średniego. Kolonia startuje od pojedynczej królowej. Obserwacja podziału pracy, magazynowania i pielęgnacji larw to wyjątkowe doświadczenie edukacyjne.