Brak artykułów w tej kategorii.

Patyczak indyjski (Carausius morosus)

2026-06-20

Patyczak indyjski pochodzi z południowych Indii i Sri Lanki, gdzie żyje na krzewach jeżyny i ligustru. To jeden z najdłużej hodowanych owadów w terrariach amatorskich — pierwsze europejskie hodowle sięgają początku XX wieku. Ciało walcowate, barwy zielonej lub brązowej, z charakterystycznym czerwonym przebarwieniem w pachwinach odnóży widocznym podczas ruchu.

Charakter

Wyjątkowo spokojny i flegmatyczny — porusza się bardzo powoli, przez większość dnia nieruchomy, doskonale imitując gałązkę. Całkowicie bezagresywny, nie gryzie. Manipulacja prosta i bezpieczna nawet dla dzieci.

Pielęgnacja

Terrarium siatkowe lub szklane, minimalna wysokość 40 cm (potrzebna do linienia). Temperatura 20–25°C — znosi chwilowe spadki do 16°C. Wilgotność 60–70%, zraszanie ścian co 2–3 dni. Karmienie: świeże gałązki jeżyny, ligustru, maliny lub róży — bez oprysków chemicznych.

Zdrowie

Utrudnione linienie przy zbyt niskiej wilgotności lub za niskim terrarium. Martwe jaja gromadzące się na dnie mogą pleśnieć — usuwać regularnie. Bardzo odporny gatunek.

Hodowla i wychowanie

Klasyczny "owad dla początkujących" — tani, łatwy, bezpieczny i fascynujący. Idealny dla dzieci i osób zaczynających przygodę z entomologią. Poziom trudności: bardzo niski. Samice składają 2–3 jaja dziennie bez zapłodnienia — hodowla samowystarczalna.

Ciekawostka: Wszystkie patyczaki indyjskie hodowane w Europie to klony genetyczne samic sprowadzonych ponad sto lat temu — cały europejski inwentarz hodowlany pochodzi od tych samych praprababek.