Świerszcz bananowy pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej, gdzie zasiedla tereny tropikalne i subtropikalne. Jest nieco większy i masywniejszy od świerszcza domowego (Acheta domesticus), z jednolicie czarnym lub ciemnobrązowym ciałem i żółtawym przebarwieniem na głowie. Zyskuje popularność jako alternatywa dla Acheta domesticus.
Charakter
Aktywny i szybki, żywotniejszy od świerszcza domowego. Samce wydają głośny, rytmiczny świerkot. Mniej skłonne do kanibalizmu niż Acheta domesticus — ułatwia hodowlę w dużym zagęszczeniu.
Pielęgnacja
Pojemniki plastikowe lub szklane z dobrą wentylacją. Temperatura 26–30°C. Wilgotność umiarkowana. Karmienie: warzywa liściaste, marchew, płatki owsiane; woda przez gąbkę. Wytłoczki jajek jako kryjówki.
Zdrowie
Wirus gęstości poliedrycznej (CPV) może zdziesiątkować kolonię — Gryllus assimilis jest na niego znacznie bardziej odporny niż Acheta domesticus, co jest kluczową zaletą. Profilaktyka: suche podłoże, regularna wymiana pojemników.
Hodowla i wychowanie
Pokarm dla gadów, płazów, ptaków owadożernych i pająków. Wyższa odporność, mniejsza śmiertelność i szybszy wzrost niż Acheta. Poziom trudności: niski. Bezpieczniejszy i bardziej opłacalny przy większych koloniach.