Żuki gnojarze to krępe, mocno zbudowane chrząszcze o połyskliwym, często granatowo-czarnym pancerzu, słynące z toczenia kul z odchodów. Należą do rodziny poświętnikowatych. W Polsce najpospolitszy jest żuk wiosenny (Geotrupes), a kultowy egzotyczny przedstawiciel to skarabeusz święty (Scarabaeus sacer).
Charakter
Spokojny, pracowity, dużo czasu spędza w ziemi. Aktywny o zmierzchu, kiedy wyrusza w poszukiwaniu pokarmu.
Wielkość
Zwykle 1,5–3 cm.
Pielęgnacja
Terrarium z grubą warstwą ziemi do kopania oraz dostępem do odchodów roślinożerców lub kompostu jako pokarmu. Temperatura umiarkowana, podłoże lekko wilgotne.
Zdrowie
Wymaga czystego, niespleśniałego pokarmu i dobrej wentylacji. Przesuszenie podłoża utrudnia kopanie i rozmnażanie.
Hodowla
Para wspólnie kopie głębokie korytarze, w których gromadzi zapas odchodów i składa jaja. Larwy rozwijają się pod ziemią, żywiąc się zgromadzonym materiałem.
Ciekawostka
Żuki gnojarze pełnią ogromną rolę ekologiczną — zakopując odchody, użyźniają glebę, ograniczają liczebność much i roznoszą nasiona; niektóre gatunki orientują się nocą według Drogi Mlecznej.
Źródło: własna wiedza entomologiczna