Karaczan Dubia pochodzi z Ameryki Południowej i jest powszechnie uważany za jeden z najwartościowszych owadów pokarmowych na rynku. Osiąga długość 3,5–4,5 cm (samice większe), ma brązowo-czarną barwę z pomarańczowymi plamkami na odwłoku. Gatunek nie lata i nie wspina się po gładkich powierzchniach, co znacznie ułatwia utrzymanie kolonii.
Charakter
Spokojny, mało płochliwy, wolniej poruszający się niż świerszcze. Tolerancyjny na zagęszczenie — nie wykazuje znaczącego kanibalizmu przy odpowiednim żywieniu. Samice są jajożyworodne — co kilka tygodni rodzą 20–30 nimf. Kolonia jest cicha i praktycznie bezwonna przy regularnej pielęgnacji.
Pielęgnacja
Pojemnik plastikowy lub szklany, min. 40×30×30 cm, gładkie ściany. Kryjówki: pionowo ustawione kartony lub przekładki jajowe. Temperatura 28–32°C (konieczna dla rozrodu — poniżej 25°C kolonia praktycznie się nie rozmnaża). Wilgotność umiarkowana, 50–60%. Karmienie: warzywa, marchew, pomarańcze, sucha karma. Frass (odchody) usuwać co 3–4 tygodnie.
Zdrowie
Kolonie wyjątkowo odporne. Główne zagrożenia: roztocza i grzyby przy nadmiernej wilgoci, Densovirus powodujący masowe padania (brak leczenia — likwidacja kolonii). Regularne usuwanie martwych osobników zapobiega większości problemów.
Hodowla i wychowanie
Pokarm z wyboru dla agam, waran, dużych gekonów leopardich, żab rogaczy i ptaszników. Profil odżywczy: białko ok. 23%, tłuszcz ok. 7%, korzystny stosunek wapnia do fosforu. Karmić 2–3 razy tygodniowo, porcja 3–10 sztuk odpowiedniego rozmiaru. Unikać podawania twardopancerznych dorosłych samców małym zwierzętom.