Króliki, mimo pozornej delikatności, mogą cieszyć się długim życiem, jeśli opiekun zna najważniejsze zagrożenia zdrowotne i potrafi im zapobiegać. Do najgroźniejszych chorób należą dwie wirusowe, śmiertelne infekcje, przeciwko którym konieczne jest szczepienie. Pierwsza to RHD, czyli wirusowa krwotoczna choroba królików, atakująca narządy wewnętrzne i bardzo często prowadząca do nagłej śmierci, niekiedy bez wcześniejszych objawów. Druga to myksomatoza, wywołująca obrzęki głowy, powiek i okolic narządów płciowych, roznoszona głównie przez komary, pchły i inne owady. Obie choroby są praktycznie nieuleczalne, dlatego regularne szczepienia, także u królików domowych nieopuszczających mieszkania, są absolutną podstawą profilaktyki. Drugą wielką grupą problemów są schorzenia zębów. Zęby królika rosną przez całe życie i muszą być stale ścierane przez żucie siana. Przy niewłaściwej diecie, ubogiej we włókno, dochodzi do przerostu zębów, powstawania ostrych haków raniących policzki i język oraz do ropni korzeni. Objawy to ślinienie, chudnięcie, wybiórcze jedzenie i niechęć do twardszych pokarmów. Wady zgryzu wymagają regularnych zabiegów weterynaryjnych korygowania zębów. Najczęstszym stanem nagłym jest zastój żołądkowo-jelitowy, czyli zatrzymanie pracy przewodu pokarmowego. Powstaje wskutek diety ubogiej w włókno, odwodnienia, stresu, bólu lub połknięcia dużej ilości sierści. Królik przestaje jeść i wydalać bobki, robi się apatyczny i przyjmuje skuloną pozycję. To stan bezpośredniego zagrożenia życia, ponieważ zwierzę, które nie je przez kilkanaście godzin, jest w poważnym niebezpieczeństwie. Wymaga natychmiastowej wizyty u lekarza weterynarii. Warto znać też inne częste problemy: kokcydiozę, zwłaszcza u młodych, infekcje dróg oddechowych, choroby uszu u ras baranich, odparzenia łap, pasożyty zewnętrzne i wewnętrzne oraz problemy z gruczołami. Kluczowa zasada brzmi: królik, który przestaje jeść, to zawsze pilny przypadek. Te zwierzęta świetnie maskują chorobę, dlatego codzienna obserwacja apetytu, ilości bobków, zachowania i wagi jest najlepszym narzędziem wczesnego wykrywania problemów. Opiekun powinien mieć kontakt do weterynarza specjalizującego się w zwierzętach egzotycznych.
Źródło: opracowanie własne na podstawie wiedzy weterynaryjnej o chorobach królików