Wybór odpowiedniego mieszkania dla ptaka to jedna z najważniejszych decyzji, jakie podejmuje opiekun, ponieważ od niej zależy zdrowie i samopoczucie podopiecznego na całe lata. Podstawowa zasada brzmi: klatka nigdy nie jest za duża. Ptak większość życia spędza w swoim lokum, dlatego powinno ono zapewniać przede wszystkim możliwość rozłożenia skrzydeł i przefrunięcia z jednego końca na drugi bez ocierania piór o pręty. Dla małych ptaków, takich jak zeberki czy mewki, ważniejsza od wysokości jest szerokość, bo latają one w poziomie. Dla papug długoogonowych liczy się z kolei wystarczająca wysokość i głębokość, by ogon nie był nieustannie ocierany i niszczony. Rozstaw prętów dobiera się do wielkości ptaka. Zbyt szerokie odstępy grożą zaklinowaniem głowy lub ucieczką, a zbyt mocne, lakierowane farbą pręty bywają toksyczne dla papug, które chętnie gryzą wszystko wokół. Najbezpieczniejsze są klatki ze stali nierdzewnej lub proszkowo malowane, pozbawione cynku i ołowiu, ponieważ metale ciężkie powodują u ptaków groźne zatrucia. Pręty ustawione poziomo ułatwiają papugom wspinaczkę, co dla nich jest naturalną formą ruchu. Wyposażenie wnętrza powinno odzwierciedlać naturalne potrzeby gatunku. Niezbędne są żerdki o różnej średnicy i z naturalnego drewna, ponieważ jednakowe, gładkie patyki prowadzą do schorzeń stóp i odcisków. Gałęzie owocowe, wierzbowe czy leszczynowe pełnią podwójną rolę: ćwiczą stopy i pozwalają ptakowi gryźć korę, co jest ważne dla dzioba i psychiki. Warto rozmieścić żerdki na różnych wysokościach, ale tak, by nie znajdowały się bezpośrednio nad miskami z wodą i jedzeniem, które zabrudzałyby się odchodami. Misek powinno być kilka: osobno na suchy pokarm, świeże warzywa i owoce oraz na wodę. Kąpielka to dla większości ptaków konieczność, bo woda służy nie tylko higienie, ale i pielęgnacji upierzenia. Zabawki, sznurki, huśtawki, lusterka i elementy do gryzienia zapobiegają nudzie, która u inteligentnych papug bywa przyczyną zaburzeń, takich jak wyskubywanie piór. Woliera to rozwiązanie dla ptaków, które potrzebują dużo przestrzeni lub żyją w grupach. Może stać w pomieszczeniu lub na zewnątrz. Woliera zewnętrzna musi mieć zadaszoną, osłoniętą od wiatru część, do której ptaki schronią się przed deszczem i chłodem, oraz podwójne drzwi tworzące śluzę, by uniknąć ucieczki. Podłoże powinno być łatwe do czyszczenia i zabezpieczone przed gryzoniami oraz drapieżnikami, które potrafią dostać się przez za rzadką siatkę. Ustawienie klatki czy woliery również ma znaczenie: ptaki nie powinny stać w przeciągu, w pełnym, niegasnącym słońcu ani tuż przy kuchni, gdzie opary z patelni teflonowych bywają dla nich śmiertelne. Najlepsze miejsce to jasny, spokojny kąt pokoju, gdzie ptak czuje się częścią życia rodziny, ale ma też możliwość odpoczynku.
Źródło: opracowanie własne na podstawie ogólnodostępnej wiedzy ornitologicznej i hodowlanej