Fretka to wyjątkowe zwierzę towarzyszące, które choć bywa wymieniane obok gryzoni, w rzeczywistości jest udomowionym drapieżnikiem z rodziny łasicowatych i wymaga zupełnie innej opieki. Pierwszą rzeczą, którą musi zrozumieć przyszły opiekun, jest energia i ciekawość fretki. To zwierzę żywiołowe, psotne i nieustannie eksplorujące, które wciska się w każdą szczelinę, otwiera szafki, chowa przedmioty i potrafi zniknąć w najmniej oczekiwanym miejscu. Dlatego mieszkanie z fretką trzeba zabezpieczyć jak dla małego dziecka: zasłonić szpary za sprzętami, zabezpieczyć przewody, usunąć drobne i gumowe przedmioty (połknięte powodują groźną niedrożność jelit) oraz uważać na pralki, lodówki i drzwi. Druga kwestia to dieta. Fretka jest obligatoryjnym mięsożercą — jej organizm potrzebuje wysokobiałkowego i wysokotłuszczowego pokarmu pochodzenia zwierzęcego, a nie radzi sobie z węglowodanami, błonnikiem roślinnym ani cukrami. Podstawą są wysokiej jakości karmy dla fretek lub odpowiednio dobrane diety mięsne; bezwzględnie unika się owoców, warzyw, słodyczy i karm dla psów czy gryzoni. Trzecia kwestia to zdrowie i profilaktyka weterynaryjna. Fretki wymagają szczepień i odrobaczania, a co ważne — mogą zarazić się ludzką grypą, więc chory opiekun powinien ograniczyć kontakt. Są podatne na charakterystyczne choroby: insulinoma (guzy trzustki powodujące spadki cukru, osłabienie i ślinienie), chorobę nadnerczy (objawiającą się m.in. wyłysieniami) oraz chłoniaki. Niewysterylizowana samica wymaga rozrodu lub kastracji, bo przedłużająca się ruja prowadzi do groźnej, często śmiertelnej anemii. Powszechnie zaleca się więc kastrację osobników nieprzeznaczonych do rozrodu. Czwarty aspekt to potrzeby ruchowe i społeczne. Fretka sporo śpi, nawet kilkanaście godzin na dobę, ale w godzinach aktywności potrzebuje wielu godzin zabawy i swobodnego wybiegu poza klatką pod nadzorem. To zwierzę towarzyskie, które dobrze czuje się w towarzystwie innych fretek i lubi kontakt z człowiekiem — uwielbia zabawy w chowanego, tunele i przeciąganie. Charakterystyczny "taniec wojenny" z podskokami to wyraz radości. Piąty aspekt to klatka i higiena: duża, wielopoziomowa klatka z hamakiem i kryjówkami, kuweta (fretki można nauczyć korzystania z kuwety), regularne sprzątanie. Fretki mają naturalny, piżmowy zapach skóry, którego nie należy zwalczać częstymi kąpielami, bo te paradoksalnie nasilają wydzielanie tłuszczu; wystarcza dbałość o czystość legowiska. Fretka to mądre, oddane i niezwykle zabawne zwierzę, ale wymagające, długowieczne (6-10 lat) i kosztowne w utrzymaniu — to wybór dla osób gotowych poświęcić mu dużo czasu i uwagi.
Źródło: opracowanie własne na podstawie wiedzy weterynaryjnej o fretkach