Owady to podstawa diety większości terraryjnych jaszczurek, płazów, drapieżnych bezkręgowców oraz młodych osobników gatunków wszystkożernych. Prawidłowe karmienie to nie tylko podanie żywego owada, ale całe podejście obejmujące dobór gatunku, jego jakość odżywczą i suplementację. Najpopularniejsze owady karmowe to świerszcze (domowe i śródziemnomorskie), karaczany (np. argentyńskie czy marmurkowe - łatwe w hodowli, niełażące po szybach), larwy mącznika, drewnojada i barciaka, a dla drobnych zwierząt muszki owocowe. Kluczowe pojęcie to "gut loading", czyli podkarmianie owadów wartościowym pokarmem (warzywami, zieleniną, specjalnymi mieszankami) na 24-48 godzin przed podaniem gadowi. Owad jest tylko tak pożywny, jak to, co sam zjadł - głodny świerszcz to puste kalorie, a dobrze odżywiony staje się wartościowym posiłkiem. Druga filar to suplementacja: owady mają niekorzystny stosunek wapnia do fosforu, dlatego przed podaniem obtacza się je w proszku wapniowym (tzw. dusting). Stosuje się też preparaty wielowitaminowe z witaminą D3, zwykle rzadziej niż sam wapń, według schematu zależnego od gatunku i dostępu do UVB. Wielkość owada musi być dopasowana - zasada mówi, że nie powinien być większy niż odległość między oczami zwierzęcia, by uniknąć zadławienia i problemów trawiennych. Częstotliwość karmienia zależy od wieku: młode rosnące osobniki jedzą codziennie lub niemal codziennie, dorosłe rzadziej, co 2-3 dni lub kilka razy w tygodniu. Larwy mącznika i barciaka są tłuste i traktuje się je jako przysmak, nie podstawę diety, by uniknąć otyłości i stłuszczenia wątroby. Warto prowadzić własną hodowlę owadów - jest tańsza, daje pewność jakości i ciągłość dostaw. Niezjedzone owady, zwłaszcza świerszcze, należy usuwać z terrarium, bo nocą potrafią gryźć i niepokoić zwierzę, a nawet ranić linejące lub osłabione osobniki. Pokarm zawsze powinien pochodzić z pewnego źródła, nigdy z natury, gdzie owady mogą być skażone pestycydami lub nosić pasożyty.
Źródło: opracowanie własne