Dobór odpowiedniego mieszkania to fundament dobrostanu gryzonia, a najczęstszym błędem opiekunów są zbyt małe, źle dobrane klatki. Pierwsza zasada brzmi: powierzchnia dna jest ważniejsza niż liczba pięter, zwłaszcza dla zwierząt naziemnych. Chomik syryjski potrzebuje co najmniej około 80x50 cm nieprzedzielonej powierzchni dna oraz grubej warstwy podłoża, by mógł kopać tunele zgodnie z naturą. Myszoskoczki i chomiki karłowate, jako pustynne kopacze, najlepiej czują się w wysokim akwaterrarium z kilkunastocentymetrową warstwą podłoża. Z kolei szynszyle, koszatniczki, degu i szczury, jako zwierzęta wspinające się, potrzebują klatek wysokich, piętrowych, z półkami i drabinkami. Druga zasada to właściwy rozstaw prętów — myszy i karłowate chomiki potrafią uciec przez szczeliny większe niż kilka milimetrów, więc dla nich lepsze bywa terrarium z wentylowaną pokrywą. Trzecia kwestia to materiały: dla degu, koszatniczek i szynszyli elementy plastikowe są nieodpowiednie, bo zostają przegryzione i połknięte — wybiera się metal i drewno. Wyposażenie podstawowe obejmuje: domek lub kryjówkę (poczucie bezpieczeństwa), poidełko butelkowe, ciężką miskę ceramiczną na karmę, kołowrotek dobrany rozmiarem do gatunku (pełny, bez szczebli i bez bocznych otworów, by nie doszło do urazów kręgosłupa i kończyn), materiały do gniazdowania (papier, siano — nigdy waty syntetycznej, w której gryzoń się zaplątuje). Dla gatunków pustynnych i szynszyli niezbędna jest miseczka lub łazienka z odpowiednim piaskiem do kąpieli. Bogate środowisko uzupełniają tunele, mostki, gałązki bezpiecznych drzew (np. jabłoni, leszczyny) do gryzienia oraz platformy. Podłoże powinno być chłonne i bezpieczne — sprawdzają się prasowane pellety, podłoża z konopi, papieru lub miękkie wióry liściaste; należy unikać trocin z drzew iglastych (sosna, cedr) zawierających lotne olejki drażniące drogi oddechowe oraz pylących, zakurzonych ściółek. Klatkę ustawia się w spokojnym miejscu, z dala od przeciągów, bezpośredniego słońca, grzejników, kuchni i głośnego sprzętu; dla zwierząt nocnych ważny jest spokój w ciągu dnia. Higiena to częściowa wymiana podłoża i czyszczenie kuwety raz na tydzień lub dwa oraz codzienne usuwanie resztek świeżego jedzenia. Zbyt rzadkie czyszczenie powoduje gromadzenie amoniaku szkodzącego płucom, a zbyt częste, całkowite mycie pozbawia zwierzę zapachowych punktów orientacyjnych i stresuje. Dobrze urządzona klatka to taka, w której gryzoń może realizować swoje naturalne zachowania: kopać, biegać, wspinać się, chować i gryźć.
Źródło: opracowanie własne na podstawie wiedzy o utrzymaniu małych ssaków