Kokcydioza to choroba pasożytnicza wywoływana przez jednokomórkowe pierwotniaki z rodzaju Eimeria, atakujące przewód pokarmowy, a u królików również wątrobę. Jest szczególnie groźna dla młodych zwierząt — królicząt, młodych chomików, myszoskoczków czy świnek morskich — których odporność jest jeszcze słaba, a infekcja może przebiegać gwałtownie i kończyć się śmiercią. Pasożyt rozmnaża się w komórkach nabłonka jelit, niszcząc je, a jego formy przetrwalne (oocysty) wydalane są z kałem i zakażają kolejne osobniki drogą pokarmową, zwłaszcza w warunkach ciasnoty, brudu i wilgoci. Objawy postaci jelitowej to: biegunka (czasem z krwią lub śluzem), wzdęcia, brak apetytu, osowiałość, postępujące wychudzenie, matowa, nastroszona sierść, odwodnienie i zahamowanie wzrostu u młodych. Postać wątrobowa u królików daje powiększenie brzucha, żółtaczkę, apatię i chudnięcie. Diagnoza opiera się na badaniu kału pod mikroskopem (flotacja, wykrycie oocyst) oraz objawach klinicznych; postać wątrobowa często rozpoznawana jest dopiero podczas sekcji. Leczenie prowadzi lekarz weterynarii, stosując kokcydiostatyki (np. preparaty sulfonamidowe lub toltrazuril) oraz leczenie wspomagające: nawadnianie, dietę, ewentualnie probiotyki. Profilaktyka jest decydująca: utrzymanie suchych, czystych klatek, częsta wymiana ściółki, unikanie przegęszczenia, niedopuszczanie do zanieczyszczenia pokarmu i wody kałem (poidła i karmidła wyżej), kwarantanna nowych zwierząt oraz redukcja stresu. W większych hodowlach stosuje się profilaktyczne programy higieniczne, bo oocysty są bardzo odporne w środowisku.
Źródło: Ogólna wiedza weterynaryjna o chorobach pasożytniczych małych ssaków