Brak artykułów w tej kategorii.

Konwencja CITES — co to znaczy dla hodowcy

2026-06-21 / AH-Master

CITES to skrót od konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem. Jej celem jest zapewnienie, by międzynarodowy obrót okazami dzikiej fauny i flory nie zagrażał przetrwaniu gatunków w naturze. Polska jest stroną tej konwencji, a jej przepisy obowiązują również poprzez prawo Unii Europejskiej, które bywa nawet bardziej rygorystyczne niż sama konwencja. Dla hodowcy lub opiekuna oznacza to przede wszystkim świadomość, że wiele popularnych gatunków egzotycznych, takich jak niektóre węże, żółwie, papugi, płazy czy ssaki, znajduje się na załącznikach CITES. Załączniki dzielą gatunki według stopnia zagrożenia. Załącznik pierwszy obejmuje gatunki najbardziej zagrożone, których obrót komercyjny jest niemal całkowicie zakazany. Załącznik drugi obejmuje gatunki, których handel jest możliwy, ale wymaga odpowiednich dokumentów. W praktyce dla hodowcy najważniejsze jest to, że zakup, sprzedaż i przemieszczanie takich zwierząt wymagają dokumentów potwierdzających legalne pochodzenie, na przykład zaświadczeń, świadectw lub zezwoleń wydawanych przez właściwe organy. Hodowca, który rozmnaża gatunek z załącznika CITES, powinien prowadzić dokumentację pozwalającą wykazać, że potomstwo pochodzi z legalnej hodowli, a nie z odłowu z natury. Sprzedaż młodych również wymaga przekazania odpowiednich dokumentów nabywcy. Brak dokumentacji nie tylko naraża na kary, ale też uniemożliwia legalną odsprzedaż zwierzęcia. Bardzo istotnym aspektem jest też przewóz przez granice, który dla gatunków CITES wymaga osobnych pozwoleń importowych i eksportowych. Próba przywiezienia takiego zwierzęcia z zagranicy bez dokumentów to przestępstwo, które kończy się konfiskatą i sankcjami. Dla odpowiedzialnego hodowcy CITES nie jest więc uciążliwą biurokracją, lecz narzędziem ochrony gatunków oraz gwarancją, że jego zwierzęta i ich potomstwo mają jasny, legalny status. Przed zakupem każdego egzotycznego zwierzęcia warto sprawdzić, czy znajduje się ono na załącznikach, i zażądać kompletu dokumentów.

Źródło: konwencja CITES; rozporządzenia UE o ochronie gatunków w handlu; ustawa o ochronie przyrody