Mech jawajski to jedna z najbardziej wszechstronnych i niewymagających roślin w akwarystyce, ceniona zarówno przez początkujących, jak i twórców efektownych aranżacji. Jego największą siłą jest zdolność przyczepiania się do niemal każdej powierzchni - kamieni, korzeni, siatek czy dekoracji - dzięki czemu można tworzyć z niego zielone ściany, kępy i porośnięte mchem konary. Mech nie ma prawdziwych korzeni, lecz drobne wypustki, którymi mocuje się do podłoża, więc nie sadzi się go w żwirze, lecz przywiązuje nicią lub przyciska, aż sam się przyczepi. Wymagania mchu jawajskiego są minimalne. Toleruje słabe oświetlenie, choć w jaśniejszym świetle rośnie gęściej i bardziej zwarcie. Nie potrzebuje dodatku dwutlenku węgla ani specjalnego nawożenia, choć oba przyspieszają jego wzrost. Znosi szeroki zakres temperatur i parametrów wody. To roślina szczególnie ceniona w akwariach z krewetkami i narybkiem, ponieważ jej gęsta struktura zatrzymuje drobiny pokarmu i daje schronienie najmłodszym osobnikom. Wśród mchu rozwija się też mikrofauna stanowiąca naturalny pokarm dla maluchów. Pielęgnacja sprowadza się głównie do okresowego przycinania, bo mech z czasem rozrasta się i gęstnieje, a starsze, zacienione warstwy mogą obumierać. Przycinanie utrzymuje go w dobrej kondycji i schludnym kształcie. Warto też okresowo przepłukać kępy, by usunąć osadzone w nich zanieczyszczenia. Mech jawajski bywa atakowany przez glony, zwłaszcza nitkowate, które trudno z niego usunąć, dlatego najlepiej hodować go w stabilnym, zrównoważonym zbiorniku. To roślina, od której warto zacząć przygodę z aranżacją akwarium, bo daje natychmiastowy, naturalny efekt i niemal nie sposób jej zaszkodzić.
Źródło: ogólna wiedza o uprawie mchu jawajskiego