Nosówka, nazywana też chorobą Carrégo, to wieloukładowa choroba wirusowa atakująca psy, fretki i niektóre dzikie drapieżniki. Wywołuje ją wirus z rodziny paramyksowirusów, spokrewniony z ludzkim wirusem odry. Choroba jest wysoce zaraźliwa i bywa śmiertelna, zwłaszcza u szczeniąt oraz psów nieszczepionych. Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową, przez wydzielinę z nosa i oczu, mocz czy kał chorego zwierzęcia. Przebieg nosówki jest podstępny, bo wirus atakuje wiele układów naraz. Początkowo pojawia się gorączka, osowiałość, ropny katar i zapalenie spojówek z gęstą, ropną wydzieliną. Często dochodzi do kaszlu i objawów ze strony układu oddechowego oraz pokarmowego — wymiotów i biegunki. Charakterystyczne dla nosówki jest również twardnienie i nadmierne rogowacenie skóry nosa oraz opuszek łap, stąd dawna nazwa „twarda łapa". W zaawansowanej fazie wirus atakuje układ nerwowy, powodując drgawki, drżenia mięśni, tiki, niedowłady, a nawet napady padaczkowe. Objawy neurologiczne często pozostają trwałe nawet u psów, które przeżyją. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, badaniach krwi oraz testach wykrywających materiał genetyczny wirusa metodą PCR z wymazów lub krwi. Nie istnieje lek niszczący wirus, dlatego leczenie jest objawowe — nawadnianie, antybiotyki przeciw wtórnym infekcjom, leki przeciwgorączkowe, przeciwdrgawkowe oraz wspomagające. Rokowanie zależy od fazy choroby; objawy nerwowe znacznie je pogarszają. Do weterynarza trzeba udać się przy pierwszych objawach kataru i gorączki, szczególnie u młodego, nieszczepionego psa. Wczesna interwencja zwiększa szanse. Profilaktyka to przede wszystkim szczepienia ochronne wykonywane już u szczeniąt i regularnie powtarzane przez całe życie psa. To dzięki powszechnym szczepieniom nosówka stała się dziś znacznie rzadsza niż dawniej.
Źródło: ogólne materiały weterynaryjne dotyczące chorób zakaźnych psów