Oswojenie królika i nauczenie go korzystania z kuwety to dwa procesy, które decydują o tym, czy współżycie z tym zwierzęciem w domu będzie przyjemnością. Oba wymagają cierpliwości, ponieważ królik to z natury zwierzę ofiary, czujne i ostrożne, które łatwo się płoszy. Podstawą oswajania jest poszanowanie tej natury. Nigdy nie należy gonić królika, łapać go gwałtownie ani wyciągać siłą z kryjówki. Zamiast tego warto usiąść spokojnie na jego poziomie, na podłodze, i pozwolić zwierzęciu samodzielnie się zbliżyć, nagradzając ciekawość przysmakami. Z czasem królik nauczy się, że obecność człowieka oznacza coś dobrego. Ważne jest też właściwe podnoszenie. Króliki na ogół nie lubią być trzymane w górze, ponieważ uniesienie nad ziemią uruchamia u nich instynkt ucieczki przed drapieżnikiem. Większość interakcji powinna odbywać się na poziomie podłogi. Jeśli trzeba królika podnieść, należy zawsze podtrzymywać jego zad i kręgosłup, ponieważ gwałtowne wierzganie może doprowadzić do groźnego urazu kręgosłupa. Budowanie zaufania to praca tygodni, nie dni, ale efektem jest zwierzę kontaktowe, które rozpoznaje opiekuna i chętnie z nim przebywa. Kuwetowanie wykorzystuje naturalną skłonność królików do załatwiania się w jednym, wybranym miejscu. Najpierw warto zaobserwować, gdzie królik najczęściej zostawia mocz i bobki, i tam ustawić kuwetę. Do kuwety wkłada się odpowiedni, bezpieczny żwirek lub podkład, najlepiej z dodatkiem siana, ponieważ króliki lubią jeść i wypróżniać się jednocześnie. Umieszczenie sianownika tuż nad kuwetą bardzo pomaga w nauce. Cierpliwość jest tu kluczowa, a początkowe wpadki to norma. Pomocne jest sprzątanie pomyłek bez śladów zapachu i przenoszenie zabrudzonej ściółki do kuwety, by wzmocnić skojarzenie. Ogromne znaczenie ma kastracja lub sterylizacja, ponieważ niekastrowane króliki znaczą teren moczem niezależnie od treningu, a po zabiegu kuwetowanie staje się znacznie łatwiejsze i trwalsze. Trzeba też pamiętać, że rozsiewanie kilku bobków poza kuwetą bywa formą znaczenia terytorium i nie zawsze da się je całkowicie wyeliminować. Konsekwencja, spokój i nagradzanie pożądanych zachowań to najlepsza droga do czystego i ufnego pupila.
Źródło: opracowanie własne na podstawie wiedzy o behawiorze królików