Otyłość jest jednym z najczęstszych problemów zdrowotnych kotów domowych i szacuje się, że dotyka nawet połowy populacji kotów żyjących w domach, dlatego zasługuje na szczególną uwagę opiekunów. Nadwaga u kota nie jest jedynie kwestią estetyki - znacząco skraca długość życia i zwiększa ryzyko poważnych chorób, takich jak cukrzyca typu drugiego, choroby stawów i zwyrodnienia, schorzenia wątroby (w tym groźna lipidoza wątrobowa), problemy z układem moczowym, choroby serca oraz obniżona odporność. Otyłe koty są też mniej aktywne, gorzej znoszą upały i trudniej poddają się zabiegom wymagającym znieczulenia. Główne przyczyny otyłości to nadmierne karmienie, podawanie zbyt kalorycznej karmy, swobodny dostęp do jedzenia przez całą dobę, brak ruchu oraz spowolnienie metabolizmu po sterylizacji lub kastracji. Zwierzęta trzymane wyłącznie w domu, pozbawione naturalnej aktywności łowieckiej, są szczególnie narażone. Ocenę masy ciała najlepiej przeprowadzać przy pomocy tak zwanej skali kondycji ciała (Body Condition Score) - u kota o prawidłowej wadze powinno się wyczuwać żebra pod cienką warstwą tkanki, a patrząc z góry, dostrzec wyraźną talię za żebrami. Zaokrąglony brzuch, niewyczuwalne żebra i brak talii świadczą o nadwadze. Walka z otyłością powinna być prowadzona ostrożnie i najlepiej pod kontrolą weterynarza, ponieważ zbyt gwałtowne odchudzanie kota grozi lipidozą wątrobową, czyli stłuszczeniem wątroby, które bywa śmiertelne. Podstawą jest kontrolowanie porcji za pomocą wagi lub miarki zamiast karmienia "na oko", przejście na karmę o niższej kaloryczności lub specjalną karmę dietetyczną, rezygnacja ze swobodnego dostępu do miski na rzecz odmierzonych posiłków oraz ograniczenie przysmaków. Równie ważna jest aktywność fizyczna - regularna zabawa z wędką, podawanie jedzenia w zabawkach interaktywnych i matach węchowych, rozmieszczanie misek w różnych miejscach domu, tak by kot musiał się ruszać, oraz zachęcanie do wspinaczki na drapaki i półki. Cierpliwość i konsekwencja są kluczowe, gdyż bezpieczne tempo chudnięcia to zaledwie około jednego-dwóch procent masy ciała tygodniowo.
Źródło: International Cat Care (icatcare.org), Association for Pet Obesity Prevention (petobesityprevention.org), Cornell Feline Health Center