Otyłość to jeden z najczęstszych i najbardziej niedocenianych problemów zdrowotnych psów w krajach rozwiniętych. Szacuje się, że nadwagę lub otyłość ma znaczna część populacji psów domowych, a wielu opiekunów nie zdaje sobie sprawy, że ich pupil jest zbyt gruby, ponieważ przyzwyczaili się do jego wyglądu. Tymczasem nadmierna masa ciała poważnie obciąża organizm i skraca życie psa. Główną przyczyną otyłości jest dostarczanie większej ilości energii, niż pies zużywa, czyli przekarmianie połączone z brakiem ruchu. Sprzyjają temu zbyt duże porcje, częste podawanie smakołyków i resztek ze stołu, karmienie wysokokaloryczną karmą oraz siedzący tryb życia. Czynnikami ryzyka są także sterylizacja i kastracja, które obniżają zapotrzebowanie energetyczne, podeszły wiek, niektóre choroby hormonalne, jak niedoczynność tarczycy, oraz predyspozycje rasowe, na przykład u labradorów, beagle, mopsów czy jamników. Otyłość niesie poważne konsekwencje zdrowotne. Zwiększa ryzyko cukrzycy, chorób stawów i zwyrodnień, ponieważ nadmierna masa obciąża aparat ruchu i nasila ból przy dysplazji czy zapaleniach stawów. Obciąża serce i układ oddechowy, podnosi ryzyko powikłań przy znieczuleniu i operacjach, sprzyja chorobom wątroby, problemom skórnym oraz niektórym nowotworom. Otyłe psy są mniej aktywne, szybciej się męczą i gorzej znoszą upały. Badania wykazują, że psy utrzymywane w prawidłowej masie ciała żyją wyraźnie dłużej niż te z nadwagą. Ocenę wagi najlepiej przeprowadzić metodą oceny kondycji ciała. U psa o prawidłowej masie powinno się wyczuwać żebra pod cienką warstwą tkanki, a patrząc z góry i z boku, widzieć wcięcie talii i podkasany brzuch. Brak wyczuwalnych żeber i zaokrąglona sylwetka świadczą o nadwadze. Odchudzanie psa należy prowadzić rozważnie, najlepiej po konsultacji z weterynarzem, który wykluczy przyczyny chorobowe i pomoże ustalić docelową masę oraz plan. Podstawą jest ograniczenie kaloryczności poprzez zmniejszenie porcji lub przejście na specjalną karmę odchudzającą o obniżonej energetyczności i podwyższonej zawartości błonnika, która daje uczucie sytości. Należy dokładnie odmierzać porcje, eliminować smakołyki i resztki ze stołu lub zastępować je zdrowymi, niskokalorycznymi przekąskami, jak kawałki marchewki. Równolegle stopniowo zwiększa się aktywność fizyczną poprzez dłuższe spacery, zabawę i ruch dostosowany do możliwości psa. Odchudzanie powinno być powolne i stopniowe, ponieważ zbyt gwałtowna utrata masy jest niebezpieczna. Kluczowa jest konsekwencja całej rodziny i regularne ważenie psa, by monitorować postępy. Po osiągnięciu celu należy utrzymać zdrowe nawyki, by zapobiec ponownemu tyciu.
Źródło: Wytyczne dietetyki weterynaryjnej, badania nad długością życia psów a masą ciała