Parwowiroza to jedna z najgroźniejszych chorób wirusowych psów, szczególnie niebezpieczna dla szczeniąt w wieku od sześciu tygodni do sześciu miesięcy oraz osobników nieszczepionych. Wywołuje ją parwowirus typu CPV-2, niezwykle odporny na warunki środowiskowe — potrafi przetrwać w glebie, na przedmiotach czy obuwiu nawet przez wiele miesięcy. Do zakażenia dochodzi najczęściej drogą pokarmową, przez kontakt z kałem chorego zwierzęcia lub skażonym otoczeniem. Wirus atakuje przede wszystkim szybko dzielące się komórki, czyli nabłonek jelit oraz szpik kostny. Objawy pojawiają się zwykle po trzech do siedmiu dniach od zakażenia. Pierwszym sygnałem bywa apatia, brak apetytu i gorączka. Szybko dołączają do tego intensywne, często krwiste wymioty oraz cuchnąca, wodnista biegunka z domieszką krwi. Pies gwałtownie się odwadnia, słabnie i traci masę ciała. U najmłodszych szczeniąt parwowiroza może przyjąć też postać sercową, prowadzącą do nagłego zapalenia mięśnia sercowego. Diagnozę stawia się na podstawie objawów oraz szybkiego testu antygenowego z próbki kału, który można wykonać w gabinecie. Pomocne są również badania krwi pokazujące spadek liczby białych krwinek. Leczenie jest wyłącznie objawowe i podtrzymujące, ponieważ nie ma leku niszczącego sam wirus. Kluczowe jest intensywne nawadnianie dożylne, wyrównywanie elektrolitów, leki przeciwwymiotne, osłonowe oraz antybiotyki zapobiegające wtórnym zakażeniom bakteryjnym. Im wcześniej rozpocznie się terapię, tym większa szansa na przeżycie. Do weterynarza należy zgłosić się natychmiast po zauważeniu wymiotów i biegunki u młodego psa — liczą się godziny, nie dni. Zwlekanie często kończy się śmiercią zwierzęcia. Najskuteczniejszą profilaktyką jest szczepienie. Szczenięta szczepi się kilkukrotnie, zaczynając zwykle od szóstego–ósmego tygodnia życia, a następnie powtarza dawki przypominające. Do czasu zakończenia podstawowego cyklu szczepień nie należy wyprowadzać szczeniaka w miejsca uczęszczane przez inne psy ani pozwalać mu na kontakt z nieznanymi zwierzętami.
Źródło: ogólne materiały weterynaryjne i wytyczne dotyczące profilaktyki chorób zakaźnych psów