Codzienna pielęgnacja sierści to nie tylko kwestia estetyki, ale przede wszystkim zdrowia i komfortu konia oraz okazja do budowania więzi z opiekunem. Czyszczenie zaczyna się zwykle od użycia zgrzebła (gumowego lub plastikowego) ruchami okrężnymi, które rozluźniają zaschnięte błoto, kurz i wyczesują martwy włos, a jednocześnie masują skórę i pobudzają krążenie. Następnie używa się szczotki o twardszym włosiu do usunięcia zabrudzeń, a na koniec miękkiej szczotki, która wygładza sierść i nadaje jej połysk, rozprowadzając naturalny łój. Okolice głowy, kości i miejsc wrażliwych czyści się delikatnie, zawsze obserwując reakcję konia. Szczególnej uwagi wymaga okolica popręgu i miejsca styku ze sprzętem — zaschnięty pot i brud powodują otarcia i odparzenia. Po pracy konia należy zawsze osuszyć i wyczyścić spocone partie. Grzywę i ogon rozczesuje się ostrożnie, najlepiej zaczynając od dołu i przytrzymując pasma u nasady, aby nie wyrywać włosów — można wspomóc się odżywką ułatwiającą rozczesywanie. Nie należy przesadzać z częstotliwością czesania ogona, bo zbyt intensywne wyczesywanie przerzedza go na lata. Kąpiele całego konia wykonuje się tylko w ciepłe dni i nie za często, używając szamponów przeznaczonych dla koni; po kąpieli trzeba dokładnie spłukać skórę i osuszyć zwierzę, by uniknąć przeziębienia. W okresie linienia (wiosna i jesień) pielęgnacja sierści wymaga więcej pracy i specjalnych zgrzebeł do wyczesywania podszerstka. Regularne czyszczenie pozwala też wcześnie wykryć rany, kleszcze, grzybice skóry, świąd czy oznaki pasożytów zewnętrznych. Latem nieoceniona jest ochrona przed owadami — derki, maści odstraszające i siatki na uszy znacząco poprawiają komfort zwierzęcia.
Źródło: Opracowanie własne na podstawie literatury hippologicznej