Znajomość zasad pierwszej pomocy może uratować życie psa w sytuacji nagłej, zanim trafi on pod opiekę lekarza weterynarii. Najważniejsza zasada brzmi: pierwsza pomoc nie zastępuje leczenia weterynaryjnego, lecz ma za zadanie ustabilizować zwierzę i bezpiecznie przetransportować je do lecznicy. W każdej nagłej sytuacji należy zachować spokój, ponieważ pies wyczuwa zdenerwowanie, a panika utrudnia pomoc. Trzeba też pamiętać, że nawet najłagodniejszy pies w bólu i strachu może ugryźć, dlatego w razie potrzeby warto zastosować improwizowany kaganiec z bandaża, jednak nigdy u psa wymiotującego, dławiącego się lub mającego trudności z oddychaniem. Warto znać podstawowe parametry życiowe: prawidłowa temperatura to około trzydzieści osiem do trzydziestu dziewięciu stopni, tętno u dorosłego psa to mniej więcej od siedemdziesięciu do stu sześćdziesięciu uderzeń na minutę, a oddech od dziesięciu do trzydziestu na minutę. Przy krwotoku zewnętrznym należy uciskać ranę czystym opatrunkiem lub materiałem aż do zatamowania krwawienia i jak najszybciej dotrzeć do weterynarza. Przy złamaniach trzeba ograniczyć ruch psa i przewieźć go ostrożnie, unieruchamiając kończynę, jeśli to możliwe, bez prób nastawiania. Gdy pies się zadławi i nie może oddychać, można spróbować otworzyć pysk i usunąć widoczne ciało obce, uważając, by nie wepchnąć go głębiej, a u mniejszych psów zastosować ucisk na klatkę piersiową lub uniesienie za tylne łapy. W przypadku zatrucia, na przykład czekoladą, lekami, truciznami czy roślinami, należy natychmiast skontaktować się z weterynarzem i jeśli to możliwe zabrać opakowanie substancji. Nie wolno na własną rękę wywoływać wymiotów, ponieważ przy niektórych truciznach, jak substancje żrące, pogarsza to stan psa. Przy udarze cieplnym, który grozi szczególnie psom zostawionym w nagrzanym samochodzie, należy przenieść psa w chłodne miejsce, schładzać go letnią, nie lodowatą wodą, zwłaszcza łapy i brzuch, podać do picia niewielkie ilości wody i pilnie jechać do lecznicy. Gdy pies się dławi lub przestaje oddychać i nie wyczuwa się tętna, można podjąć resuscytację. Układa się psa na boku, w przypadku zatrzymania oddechu wykonuje się sztuczne oddychanie, zamykając pysk i wdmuchując powietrze przez nos, a przy braku tętna uciska się klatkę piersiową w rytmie około stu do stu dwudziestu ucisków na minutę, naprzemiennie z oddechami. Przy napadzie drgawek nie wolno wkładać psu niczego do pyska ani go przytrzymywać, lecz usunąć z otoczenia przedmioty mogące go zranić, przyciemnić światło, wyciszyć otoczenie i mierzyć czas trwania napadu, a po jego ustaniu skontaktować się z weterynarzem. Warto mieć w domu apteczkę dla psa zawierającą bandaże, gazę, opatrunki, środek odkażający, termometr, kleszczołapki, koc termiczny oraz numer telefonu do całodobowej lecznicy. Znajomość lokalizacji najbliższej dyżurnej przychodni weterynaryjnej i posiadanie jej numeru pod ręką pozwala zaoszczędzić cenny czas w sytuacji zagrożenia życia.
Źródło: Wytyczne pierwszej pomocy weterynaryjnej, materiały o ratownictwie zwierząt