Po zakończeniu dojrzewania zbiornika i potwierdzeniu testami, że amoniak i azotyny wynoszą zero, nadchodzi długo wyczekiwany moment pierwszego zarybienia. To etap, na którym wielu początkujących popełnia błąd nadmiernej euforii i wpuszcza od razu komplet ryb, przeciążając świeże, dopiero okrzepłe kolonie bakterii. Tymczasem dojrzały filtr jest przygotowany na obciążenie, jakie wytworzyło źródło amoniaku w trakcie cyklowania, a nie na pełną obsadę ryb. Dlatego nawet po prawidłowym cyklowaniu zarybiaj stopniowo. Zacznij od niewielkiej grupy ryb wytrzymałych, na przykład kilku zbrojników, drobnych ryb ławicowych typu brzanki czy razbory albo kiryska. Po ich wpuszczeniu obserwuj parametry przez kolejny tydzień lub dwa. Jeśli amoniak i azotyny pozostają na zerze, kolonie bakterii nadążają za nowym obciążeniem i możesz dorzucić kolejną partię ryb. Taki rozłożony w czasie proces, trwający czasem nawet sześć do ośmiu tygodni do osiągnięcia pełnej obsady, pozwala bakteriom rosnąć wraz z rosnącym obciążeniem i unika się gwałtownych skoków zanieczyszczeń. Bardzo ważne jest, by ryby kupować w zaufanym sklepie, gdzie zbiorniki są czyste, a ryby aktywne, najedzone i bez objawów chorobowych, takich jak białe kropki, postrzępione płetwy czy ospałe trzymanie się przy dnie lub powierzchni. Nowe ryby zawsze trzeba prawidłowo zaaklimatyzować przed wpuszczeniem, o czym mówi osobny poradnik, a najlepiej przejść przez kwarantannę w osobnym zbiorniku, by nie wprowadzić chorób do głównego akwarium. Pamiętaj również o zgodności gatunków, parametrach wody, jakich wymagają ryby, oraz o tym, by nie mieszać gatunków terytorialnych czy agresywnych ze spokojnymi. Pierwsze tygodnie po zarybieniu to czas wzmożonej czujności. Karm oszczędnie, raz dziennie, tyle, ile ryby zjedzą w ciągu minuty lub dwóch, i wykonuj regularne podmiany wody. Spokojne, przemyślane zarybianie to gwarancja stabilnego i zdrowego ekosystemu na lata.
Źródło: ogólna wiedza akwarystyczna, poradniki dla początkujących