Poród u suki, fachowo nazywany akcją porodową, to naturalny, lecz wymagający proces, do którego należy się odpowiednio przygotować. Na kilka dni przed porodem warto obserwować suki uważnie, ponieważ pojawiają się charakterystyczne sygnały zbliżającego się rozwiązania. Najpewniejszym z nich jest spadek temperatury ciała, która normalnie wynosi około trzydziestu ośmiu i pół stopnia, a na około dwadzieścia cztery godziny przed porodem spada poniżej trzydziestu siedmiu stopni. Dlatego w ostatnich dniach mierzy się temperaturę dwa razy dziennie. Suka staje się niespokojna, szuka ustronnego miejsca, przestaje jeść, ciężko oddycha, drży i zaczyna grzebać oraz urządzać legowisko. To pierwsza faza porodu, podczas której rozszerza się szyjka macicy, a skurcze są jeszcze niewidoczne dla obserwatora. Ta faza może trwać od kilku do nawet dwunastu godzin. W drugiej fazie pojawiają się widoczne, silne skurcze i parcie. Najpierw zwykle odchodzą wody płodowe, a następnie rodzi się pierwsze szczenię, otoczone błonami płodowymi. Suka zazwyczaj sama rozrywa pęcherz, przegryza pępowinę i wylizuje noworodka, co pobudza oddech i krążenie. Jeśli tego nie robi, opiekun musi ostrożnie zdjąć błony z pyszczka szczenięcia, przetrzeć je czystym ręcznikiem energicznymi ruchami i w razie potrzeby podwiązać oraz przeciąć pępowinę nitką w odległości około dwóch centymetrów od brzuszka. Po każdym szczenięciu lub po kilku z nich wydalane jest łożysko, które należy policzyć, ponieważ zatrzymane łożysko grozi infekcją. Kolejne szczenięta rodzą się w odstępach od kilkunastu minut do nawet dwóch godzin. Cały poród może trwać od kilku do kilkunastu godzin, zależnie od liczby szczeniąt. Opiekun powinien zachować spokój, nie ingerować bez potrzeby i zapewnić suce ciszę oraz poczucie bezpieczeństwa. Konieczny jest jednak czujny nadzór, ponieważ poród może się skomplikować. Sygnałami alarmowymi wymagającymi natychmiastowego kontaktu z weterynarzem są: silne parcie trwające ponad trzydzieści minut bez urodzenia szczenięcia, przerwa między szczeniętami dłuższa niż dwie do trzech godzin mimo dalszych płodów, ciemnozielona lub krwista wydzielina przed urodzeniem pierwszego szczenięcia, oznaki bólu, osłabienia lub apatii suki oraz szczenię zaklinowane w kanale rodnym. W takich sytuacjach może być potrzebne podanie leków obkurczających macicę lub cesarskie cięcie, szczególnie u ras o dużych głowach. Po zakończeniu porodu należy zapewnić suce spokój, dostęp do wody i lekkostrawnego pokarmu oraz kontrolować, czy wszystkie szczenięta ssą. Warto umówić wizytę kontrolną u weterynarza w ciągu doby lub dwóch po porodzie.
Źródło: Wytyczne położnictwa weterynaryjnego, podręczniki rozrodu psów