Posiadanie psa lub kota wiąże się w Polsce z konkretnymi obowiązkami prawnymi, których znajomość chroni zarówno zwierzę, jak i opiekuna. Podstawowym aktem jest Ustawa o ochronie zwierząt, która zakazuje znęcania się, w tym m.in. trzymania psa na uwięzi w sposób stały lub na zbyt krótkim łańcuchu, oraz nakłada obowiązek zapewnienia zwierzęciu odpowiednich warunków bytowych, pożywienia, wody i opieki. Naruszenia są wykroczeniami lub przestępstwami, zagrożonymi karami. Najważniejszym obowiązkiem zdrowotnym wynikającym z przepisów jest szczepienie psów przeciwko wściekliźnie — jest ono obowiązkowe i musi być wykonywane regularnie (zwykle co rok lub zgodnie z preparatem); jego brak jest karany. U kotów szczepienie przeciw wściekliźnie nie jest powszechnie obowiązkowe z mocy ustawy, ale jest zalecane, zwłaszcza dla kotów wychodzących. Znakowanie elektroniczne (czipowanie) nie jest jeszcze powszechnym obowiązkiem krajowym dla wszystkich zwierząt, ale bywa wymagane lokalnie przez uchwały niektórych gmin, a praktycznie staje się standardem i jest niezbędne przy podróżach zagranicznych (paszport zwierzęcia wymaga czipa i ważnego szczepienia przeciw wściekliźnie). Czip to maleńki transponder wszczepiany pod skórę, zawierający unikalny numer, który po zarejestrowaniu w bazie pozwala szybko zidentyfikować właściciela zaginionego zwierzęcia — to ogromnie zwiększa szansę na odzyskanie pupila. Sam czip działa dopiero po wpisaniu danych do bazy, dlatego po zaczipowaniu konieczna jest rejestracja. Wiele gmin pobiera też opłatę od posiadania psa. Opiekun odpowiada za szkody wyrządzone przez zwierzę oraz za sprzątanie po nim w miejscach publicznych. Warto śledzić lokalne uchwały, bo obowiązki (czipowanie, rejestracja, opłaty) różnią się między gminami, a przepisy bywają zmieniane. W razie wątpliwości najlepszym źródłem aktualnych informacji jest urząd gminy i lecznica weterynaryjna.
Źródło: Ustawa o ochronie zwierząt, przepisy o wściekliźnie, uchwały gminne