Roztocza to częsty problem ptaków klatkowych i hodowlanych, obejmujący kilka różnych pasożytów o odmiennych objawach. Najbardziej znane to: świerzbowiec ptasi (Knemidocoptes), wywołujący tzw. świerzb nóg i dzioba, oraz ptaszyniec kurzy (Dermanyssus gallinae), nocny pasożyt wysysający krew. Świerzbowiec drąży w skórze nóg i u nasady dzioba — szczególnie u papużek falistych i kanarków — powodując charakterystyczne, gąbczaste, białoszare, porowate narośla i zgrubienia przypominające wapienny nalot na nogach, palcach i woskówce wokół dzioba; nieleczone prowadzą do deformacji palców i dzioba oraz kulawizny. Ptaszyniec kurzy nie żyje stale na ptaku, lecz ukrywa się w szczelinach klatki i kurnika za dnia, a nocą atakuje, wysysając krew. Powoduje to niepokój ptaków (zwłaszcza w nocy), świąd, drapanie się, anemię (blade grzebienie i błony śluzowe), osłabienie, spadek nieśności, a przy silnej inwazji nawet śmierć, szczególnie piskląt. Inne roztocza atakują pióra i drogi oddechowe. Diagnoza opiera się na objawach i znalezieniu pasożytów — świerzbowca w zeskrobinie skóry, ptaszyńca przez nocną kontrolę klatki (czerwone punkciki, szare skupiska w szczelinach). Leczenie obejmuje preparaty z iwermektyną lub selamektyną zlecone przez weterynarza, powtarzane zgodnie z cyklem pasożyta, a przy ptaszyńcu — gruntowną dezynfekcję i odkażenie całej klatki/kurnika, bo to środowisko jest rezerwuarem. Profilaktyka to higiena, regularne czyszczenie klatek i szczelin, kwarantanna nowych ptaków, kontrola skóry i nóg oraz dbałość o dobrą kondycję i odporność ptaków.
Źródło: Ogólna wiedza weterynaryjna o pasożytach zewnętrznych ptaków