Rzekomy pomór ptaków, znany też jako choroba Newcastle lub pseudopomór, to wysoce zaraźliwa choroba wirusowa ptaków, wywoływana przez paramyksowirusa (APMV-1). Dotyka drób (kury, indyki, gołębie) oraz ptaki ozdobne, w tym papugi i ptaki egzotyczne. Jest chorobą podlegającą obowiązkowi zgłaszania ze względu na ogromne straty w hodowlach; u ludzi może wywołać łagodne zapalenie spojówek, ale nie stanowi poważnego zagrożenia. Wirus rozprzestrzenia się błyskawicznie przez wydzieliny z dróg oddechowych, kał, zanieczyszczoną paszę, wodę, sprzęt i ludzi. Objawy zależą od zjadliwości szczepu i obejmują trzy układy: oddechowy (duszność, kichanie, charczenie, wyciek z nozdrzy), pokarmowy (biegunka, często zielonkawa) oraz nerwowy (najbardziej charakterystyczny — skręcanie szyi i głowy, tzw. kręcz, drżenia, paraliż skrzydeł i nóg, chodzenie w kółko, niezborność ruchów). Towarzyszą temu apatia, nastroszenie piór, spadek nieśności u kur, sinienie grzebienia, nagła wysoka śmiertelność. Diagnoza opiera się na objawach, sytuacji epidemiologicznej i badaniach laboratoryjnych (izolacja wirusa, testy serologiczne). Leczenie nie istnieje — choroba zwalczana jest przez profilaktykę i, przy wybuchach w stadach gospodarskich, działania administracyjne. Podstawą ochrony jest szczepienie (powszechne w hodowlach drobiu i u gołębi), rygorystyczna bioasekuracja: izolacja nowych ptaków (kwarantanna), ograniczenie dostępu obcych osób i dzikiego ptactwa, dezynfekcja, czysta woda i pasza oraz szybkie zgłaszanie podejrzeń służbom weterynaryjnym. Dla hodowców ptaków ozdobnych kluczowa jest kwarantanna i higiena.
Źródło: Ogólna wiedza weterynaryjna o chorobach wirusowych ptaków