Warunki, w jakich utrzymywany jest koń, mają fundamentalny wpływ na jego zdrowie fizyczne i psychiczne. Koń to zwierzę stadne, roślinożerne i przystosowane do nieustannego ruchu oraz długiego, rozłożonego w czasie pobierania pokarmu. Im bardziej warunki bytowe odpowiadają tym naturalnym potrzebom, tym zdrowszy i bardziej zrównoważony jest koń. Projektowanie i utrzymanie stajni powinno więc zawsze wychodzić od fizjologii i etologii tego gatunku. Boks dla konia powinien być odpowiednio przestronny — dla konia pełnego wzrostu zaleca się powierzchnię rzędu około 3x3 metry lub większą, tak by zwierzę mogło swobodnie się obrócić, położyć i wstać. Kluczowa jest dobra wentylacja: stajnia musi zapewniać stały dopływ świeżego powietrza bez przeciągów, ponieważ zastałe, wilgotne i zapylone powietrze jest główną przyczyną chorób układu oddechowego. Z tego samego powodu ogromne znaczenie ma jakość ściółki — powinna być sucha, czysta i jak najmniej pyląca (słoma, trociny, pelet, mata). Boksy należy regularnie ścielić i usuwać odchody, aby ograniczyć stężenie amoniaku, który drażni drogi oddechowe i kopyta. Niezwykle istotny jest ruch. Stałe trzymanie konia w boksie jest dla niego szkodliwe — prowadzi do problemów ze stawami, układem oddechowym, krążeniem oraz do narowów stajennych wynikających z nudy i stresu (tkanie, łykawość, obijanie się). Idealnym rozwiązaniem jest jak najdłuższy dostęp do wybiegu lub pastwiska, gdzie koń może się ruszać i, najlepiej, przebywać w towarzystwie innych koni. Kontakt społeczny jest bowiem podstawową potrzebą tego gatunku — izolacja jest dla konia źródłem przewlekłego stresu. Coraz popularniejsze są systemy utrzymania otwartego (np. stajnie aktywne, "open stable"), które łączą stały dostęp do ruchu, paszy i towarzystwa. Żywienie w warunkach stajennych powinno naśladować naturalny model — częste, niewielkie porcje paszy objętościowej (siano, trawa) dostępne przez większość doby, ponieważ żołądek konia jest mały i przystosowany do ciągłego trawienia, a długie przerwy w jedzeniu sprzyjają wrzodom i kolce. Stały dostęp do czystej, świeżej wody jest absolutną koniecznością — koń pije od kilkudziesięciu do nawet ponad stu litrów wody dziennie, zależnie od pogody i wysiłku. Należy też zapewnić dostęp do lizawki solnej. Bezpieczeństwo otoczenia to kolejny filar dobrostanu. Boksy, ogrodzenia i wybiegi muszą być wolne od ostrych krawędzi, wystających gwoździ, drutu kolczastego i innych zagrożeń, o które koń mógłby się zranić. Ogrodzenia pastwisk powinny być dobrze widoczne i bezpieczne. Dobrze zaprojektowana, czysta i przestronna stajnia, połączona z dużą ilością ruchu i kontaktu z innymi końmi, to podstawa, na której opiera się całe zdrowie i dobrostan konia.
Źródło: World Organisation for Animal Health (WOAH); Instytut Zootechniki PIB; krajowe wytyczne dotyczące dobrostanu koni