Suplementacja wapnia to jeden z filarów prawidłowego żywienia gadów hodowanych w niewoli i temat, który początkujący terrarysta musi opanować, by uniknąć najczęstszej choroby związanej z dietą - choroby metabolicznej kości. Wapń jest niezbędny dla budowy i utrzymania kośćca, prawidłowej pracy mięśni i nerwów, krzepnięcia krwi oraz, u samic, tworzenia skorupek jaj. W naturze gady pozyskują wapń z różnorodnego pokarmu, naświetlają się słońcem i wybierają zdobycz o korzystnym składzie mineralnym. W terrarium dieta jest z konieczności uboższa i mniej zróżnicowana, a typowe owady karmowe, takie jak świerszcze, karaczany czy larwy mącznika, mają niekorzystny stosunek wapnia do fosforu - zawierają znacznie więcej fosforu niż wapnia, co utrudnia wchłanianie tego ostatniego. Dlatego konieczne jest dodatkowe dostarczanie wapnia. Podstawową metodą jest tak zwane oprószanie pokarmu, czyli obtaczanie owadów lub posypywanie pokarmu roślinnego sproszkowanym preparatem wapniowym tuż przed podaniem. Preparaty dzielą się na te z dodatkiem witaminy D3 i bez niej. Wybór zależy od warunków: jeśli zwierzę ma dobre źródło UVB, samodzielnie wytwarza D3 i można stosować czysty węglan wapnia, by uniknąć przedawkowania witaminy; jeśli UVB jest słabe lub gatunek nocny słabo korzysta z promieniowania, stosuje się preparat z dodatkiem D3, ale ostrożnie, bo nadmiar D3 również jest szkodliwy. Częstotliwość suplementacji zależy od gatunku, wieku i stanu fizjologicznego: szybko rosnące młode oraz samice w okresie składania jaj potrzebują wapnia najwięcej, często przy każdym karmieniu, podczas gdy dorosłe, niereprodukujące osobniki rzadziej. Innym sposobem wzbogacania diety jest tak zwane gut-loading, czyli karmienie owadów karmowych wartościowym pokarmem (warzywami, specjalnymi mieszankami) na kilkanaście godzin przed podaniem ich gadowi - dzięki temu zwierzę zjada owada wypełnionego cennymi składnikami. Dla niektórych gatunków, zwłaszcza żółwi lądowych, dobrym uzupełnieniem jest stale dostępna kostka sépiowa (kość mątwy), którą zwierzę może podgryzać według potrzeby. Trzeba pamiętać o równowadze - zarówno niedobór, jak i nadmiar wapnia oraz witaminy D3 są szkodliwe. Objawy niedoboru to drżenie mięśni, osłabienie, krzywizny i deformacje kończyn, miękka żuchwa u jaszczurek czy miękka skorupa u żółwi. Przy pierwszych takich sygnałach należy skonsultować się z weterynarzem specjalizującym się w gadach. Dobrze prowadzona suplementacja wapnia, połączona z odpowiednim UVB i zróżnicowaną dietą, to gwarancja mocnego kośćca i długiego, zdrowego życia gada.
Źródło: literatura herpetologiczna, weterynaria egzotyczna, badania żywieniowe, własna wiedza