Szynszyla to zwierzę o bardzo specyficznych wymaganiach, które różnią ją od większości popularnych gryzoni, i to właśnie znajomość tej specyfiki decyduje o jej zdrowiu oraz wyjątkowo długim życiu sięgającym kilkunastu, a nawet dwudziestu lat. Pierwszą i najważniejszą kwestią jest temperatura. Szynszyla pochodzi z chłodnych, suchych Andów i ma najgęstsze futro w świecie zwierząt, co czyni ją skrajnie wrażliwą na ciepło i wilgoć. Temperatura w pomieszczeniu nie powinna przekraczać 22-24°C, a połączenie ciepła z wysoką wilgotnością łatwo prowadzi do śmiertelnego udaru cieplnego. Dlatego latem trzeba zapewnić chłód, cień, dobrą wentylację, a w razie potrzeby chłodzenie. Druga kwestia to kąpiel — szynszyla nigdy nie kąpie się w wodzie, bo jej gęste futro nie wysycha i pleśnieje, co grozi grzybicą i wychłodzeniem. Pielęgnuje się ją wyłącznie suchą kąpielą w specjalnym, bardzo drobnym pyle wulkanicznym, oferowanym kilka razy w tygodniu. Trzecia kwestia to dieta. Układ pokarmowy szynszyli jest delikatny i przystosowany do ubogiej, włóknistej, suchej roślinności. Podstawą musi być nieograniczony dostęp do wysokiej jakości siana, uzupełniony specjalnym granulatem dla szynszyli. Bezwzględnie unika się tłuszczu, cukrów, owoców i słodkich smakołyków — typowe "przysmaki" w sklepach często szkodzą. Nagłe zmiany diety i nadmiar świeżych pokarmów wywołują groźne wzdęcia i biegunki. Czwarta kwestia to klatka. Jako zwinny skoczek szynszyla potrzebuje wysokiej, przestronnej klatki z półkami na różnych poziomach, wykonanej z metalu i drewna, bo plastik zostaje przegryziony i połknięty. Wewnątrz powinny znaleźć się drewniane półki, kryjówki, gałązki bezpiecznych drzew do gryzienia (ciągły wzrost zębów wymaga ścierania) oraz pełny kołowrotek odpowiedniego, dużego rozmiaru. Piąta kwestia to charakter i obsługa. Szynszyla jest aktywna nocą, początkowo płochliwa, ale przy cierpliwym, łagodnym oswajaniu staje się ufna. Nie znosi mocnego ściskania — w razie zagrożenia stosuje obronny mechanizm zrzucania kępki futra ("fur slip"), które potem długo odrasta. Chwyta się ją delikatnie, z podtrzymaniem całego ciała. To gatunek towarzyski, najlepiej czujący się w parze lub grupie dobranych osobników. Szósta kwestia to zdrowie: poza udarem i grzybicami częste są problemy z zębami (przerost), zaburzenia trawienia oraz wypadanie futra przy stresie. Ze względu na długowieczność szynszyla to zobowiązanie na wiele lat — często dłuższe niż w przypadku psa czy kota. Podsumowując, szynszyla nagradza opiekuna, który zapewni jej chłód, suchą kąpiel, dietę opartą na sianie, dużą metalową klatkę i delikatne traktowanie, wyjątkowo długim i zdrowym życiem.
Źródło: opracowanie własne na podstawie wiedzy o utrzymaniu szynszyli