Kot to zwierzę silnie terytorialne i przywiązane do miejsca, dlatego urządzając dom, warto myśleć nie tylko o powierzchni, ale przede wszystkim o jakości przestrzeni. Koty kochają wysokość — drapaki, półki, parapety i miejsca na szafkach dają im poczucie kontroli nad otoczeniem i bezpieczne punkty obserwacyjne. Im więcej tras pionowych, tym lepiej, zwłaszcza w mieszkaniach, gdzie kot spędza całe życie wewnątrz. Niezbędne wyposażenie to: drapak (najlepiej kilka, w różnych miejscach), legowiska w ciepłych, ustronnych zakątkach, kuweta, miski na wodę i jedzenie ustawione z dala od kuwety, oraz zabawki. Liczba kuwet powinna odpowiadać liczbie kotów plus jedna — to zasada, która znacząco redukuje problemy z czystością. Kuwetę stawia się w cichym, ustronnym miejscu, nie obok pralki czy w przelotowym korytarzu. Miski na wodę warto rozstawić w kilku punktach, bo koty często piją mało; pomocna bywa fontanna, bo płynąca woda zachęca do picia. Kot wychodzący naraża się na wypadki, choroby i konflikty, dlatego coraz częściej zaleca się model kota domowego z dostępem do zabezpieczonego balkonu lub ogrodu (siatki, kocie ogrodzenia). Jeśli kot wychodzi, konieczne są szczepienia, odrobaczanie, ochrona przed pasożytami i czip. Dla kota domowego kluczowe jest wzbogacenie środowiska: zabawki imitujące polowanie, podawanie części pokarmu w zabawkach interaktywnych, regularna zabawa z opiekunem. Kot pozbawiony bodźców tyje, nudzi się i bywa apatyczny lub nadmiernie pobudzony. Ważny jest też spokój — koty źle znoszą hałas, częste zmiany i tłok. Stałe, przewidywalne miejsca do jedzenia, spania i załatwiania potrzeb to fundament dobrostanu kota.
Źródło: ogólna wiedza felinologiczna, zalecenia behawioralne