Zaćma to choroba oczu polegająca na zmętnieniu soczewki, która w zdrowym oku jest przezroczysta i skupia światło na siatkówce. Gdy soczewka mętnieje, światło nie przechodzi prawidłowo, a widzenie stopniowo się pogarsza, aż do całkowitej ślepoty. Zaćma jest częsta u psów i może mieć różne przyczyny: dziedziczną, związaną z wiekiem, pourazową, a bardzo często rozwija się jako powikłanie cukrzycy, u psów cukrzycowych potrafi pojawić się szybko i obejmować oboje oczu. Głównym, widocznym objawem jest stopniowe mętnienie oka, które przybiera biało-niebieskawy lub szarawy odcień, najlepiej widoczny w źrenicy. W miarę postępu choroby pies coraz gorzej widzi: staje się ostrożny, niepewny w nowym otoczeniu, wpada na przedmioty, niechętnie porusza się po zmroku, gubi zabawki. Warto pamiętać, że niewielkie, szarawe przymglenie soczewki u starszych psów bywa zmianą związaną z wiekiem, niekoniecznie pełną zaćmą, dlatego potrzebna jest ocena specjalisty. Diagnozę stawia lekarz weterynarii, najlepiej okulista, badając oko odpowiednim sprzętem, oceniając soczewkę oraz stan pozostałych struktur oka i zdolność widzenia. Ważne jest też ustalenie przyczyny, zwłaszcza wykrycie ewentualnej cukrzycy. Jedyną skuteczną metodą przywrócenia wzroku jest leczenie chirurgiczne, polegające na usunięciu zmętniałej soczewki i zwykle wszczepieniu sztucznej. Zabieg wykonują wyspecjalizowane ośrodki, a kwalifikuje do niego okulista po dokładnym badaniu. Krople ani suplementy nie cofają już istniejącej zaćmy. Do weterynarza warto się zgłosić, gdy zauważymy mętnienie oka lub pogorszenie wzroku u psa, a także u każdego psa z cukrzycą, u którego ryzyko zaćmy jest duże. Profilaktyka jest ograniczona, ale obejmuje dobrą kontrolę cukrzycy, ochronę oczu przed urazami oraz odpowiedzialny dobór hodowlany w przypadku zaćmy dziedzicznej.
Źródło: ogólne materiały weterynaryjne z zakresu okulistyki zwierząt