Zatrucia należą do częstych nagłych przypadków u psów i kotów, zwłaszcza u ciekawskich, młodych zwierząt. Wiele substancji codziennego użytku oraz pokarmów bezpiecznych dla ludzi jest groźnych, a nawet śmiertelnych dla zwierząt. Do najczęstszych trucizn należą czekolada, ksylitol obecny w słodyczach i gumach bez cukru, winogrona i rodzynki, cebula i czosnek, leki ludzkie, środki ochrony roślin i gryzoniobójcze, płyny do chłodnic oraz niektóre rośliny doniczkowe. Koty są szczególnie wrażliwe na wiele leków oraz na olejki eteryczne. Objawy zależą od rodzaju i ilości trucizny oraz drogi narażenia. Najczęstsze to wymioty, biegunka, ślinotok, osłabienie, drżenia mięśni, drgawki, zaburzenia równowagi, przyspieszony oddech, blade lub zaczerwienione dziąsła, a w ciężkich przypadkach utrata przytomności. Część zatruć, na przykład glikolem czy truciznami na gryzonie, może dawać objawy z opóźnieniem, gdy doszło już do poważnych uszkodzeń narządów. W razie podejrzenia zatrucia najważniejsze jest szybkie działanie. Należy uniemożliwić dalszy kontakt z trucizną, zabezpieczyć opakowanie lub próbkę substancji, by pokazać ją weterynarzowi, i niezwłocznie skontaktować się z lecznicą. Nie wolno na własną rękę wywoływać wymiotów ani podawać domowych środków bez konsultacji, bo przy niektórych truciznach może to wyrządzić dodatkową szkodę. Diagnoza i leczenie zależą od substancji. Może obejmować wywołanie wymiotów, podanie węgla aktywowanego, płynoterapię, leki podtrzymujące funkcje narządów, a przy nielicznych truciznach swoiste odtrutki. Do weterynarza, najlepiej całodobowego, należy zgłosić się natychmiast po podejrzeniu zatrucia, nie czekając na rozwój objawów. Czas jest tu kluczowy. Profilaktyka to przechowywanie leków, chemii i trujących produktów poza zasięgiem zwierząt, znajomość listy groźnych pokarmów i roślin oraz ostrożność podczas spacerów.
Źródło: ogólne materiały weterynaryjne dotyczące zatruć u zwierząt