Myszoskoczek mongolski to zwierzę stepowe, przystosowane do diety ubogiej i suchej, dlatego jego żywienie wymaga umiaru, zwłaszcza jeśli chodzi o tłuste nasiona i słodkie dodatki. Podstawą jest dobra mieszanka dla myszoskoczków lub uniwersalna dla małych gryzoni, oparta na ziarnach zbóż, nasionach traw i niewielkiej ilości nasion oleistych. Słonecznik i orzeszki to przysmaki — bardzo tłuste, więc podajemy je w minimalnych ilościach, bo otyłość i stłuszczenie wątroby to częste problemy. Codzienna porcja to około jednej łyżki mieszanki na zwierzę. Dietę wzbogacamy o świeże dodatki w niewielkich ilościach: kawałek marchwi, ogórka, brokuł, liście mniszka, trawę, siano. Siano warto podawać stale — wspomaga trawienie i daje materiał do budowy gniazda. Białko zwierzęce (larwa mącznika, ugotowane jajko, kawałek niesolonego mięsa) podajemy okazjonalnie, raz na kilka dni. Suwaki uwielbiają nasiona traw i suszone zioła. Czego nie podawać: cytrusów, czekolady, słodyczy, soli, cebuli, czosnku, awokado, surowej fasoli, rabarbaru, ziemniaków surowych oraz tłustych, doprawionych i przetworzonych ludzkich potraw. Słodkie owoce ograniczamy — myszoskoczki są podatne na cukrzycę i otyłość. Woda powinna być zawsze świeża, choć zwierzęta piją jej niewiele. W zakresie zdrowia warto obserwować kilka typowych dolegliwości. Najczęstsza to atak padaczkowy — niewielkie drżenie wywoływane stresem lub nadmiarem bodźców u predysponowanych osobników; zwykle łagodny, mija samoistnie, ale przy częstych napadach należy ograniczyć stres i skonsultować się z weterynarzem. Inne częste problemy to nadmiernie wyrastające zęby (potrzebne są gałązki i twarde elementy do gryzienia), guzy gruczołu brzusznego (zwłaszcza u samców), choroby układu oddechowego (przy złej ściółce) oraz urazy ogona. Suwaki dożywają 3–4 lat. Regularna obserwacja, prawidłowa dieta i spokojne otoczenie to najlepsza profilaktyka.
Źródło: ogólna wiedza o żywieniu suwaków